Yargıtay 11. CD 2017/7800 E. 2021/3263 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Sahte fatura düzenleme, defter ve belge gizleme

HÜKÜM: Mahkumiyet, Beraat

Mütala ve eki vergi suç raporuna uygun olarak düzenlenen İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.04.2010 tarih ve 2010/17893 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davaları açılmasına rağmen mahkemece gerekçede sahte fatura düzenleme suçlarının kabul edilip, hükümde sahte fatura kullanma şeklinde belirtilmesi suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının, olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu göz önünde bulundurularak inceleme yapılmıştır.

1 Sanık hakkında defter ve belge gizleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, hakkındaki defter ve belge gizleme suçundan kurulan beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığından; vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2 Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın, defter ve belge gizleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "defter ve belge gizleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1 e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 22.09.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1 e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 29.09.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İ.Ç