Yargıtay 11. CD 2019/1484 E. 2021/1524 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Sahte fatura düzenleme, Sahte fatura kullanma

HÜKÜM: Mahkumiyet, beraat

1 Sanık hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, bu suçların birbirine dönüşmeyeceği göz önünde bulundurulduğunda; Manisa Vergi Dairesi Başkanlığı’nın 01.07.2010 tarih ve 1535 sayılı mütalaası ve eki vergi suçu raporuna uygun olarak düzenlenen Salihli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.02.2013 tarih ve 2013/743 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı halde, mahkeme tarafından iddianame dışına çıkılarak 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulmuş ise de;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1 e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması yasaya aykırı; “2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçları yönünden ise; bu suçların Kanun’daki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1 e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2006, 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2 Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Salihli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.02.2013 tarih ve 2013/743 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2009 takvim yıllında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 17.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.