Karar Detayı

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.06.2021 tarih ve 2021/7832 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24.06.2021 tarih ve KYB 2021/75383 sayılı ihbarname ile;

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2019/19 esas, 2021/34 sayılı kararının "Mahkemece, sanık hakkında suç tarihi öncesi Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2014/561 esas, 2015/226 sayılı kararı ile basit yaralama suçundan 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiğinden bahisle, kesin olarak verilen bu karardan sonra 19.06.2017 tarihinde yargılamaya konu suçu işlediği gerekçesiyle sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmakla,

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesiyle birlikte 20.07.2016 tarihi itibariyle artık 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun istinaf başlıklı 272. maddesinin yürürlük kazandığı ve anılan maddenin ilk halinde 1412 sayılı Kanun'daki gibi kesin olan hükümlerin tekerrüre esas alınamayacağına ilişkin bir düzenleme bulunmaması ve 5271 sayılı Kanunda istinaf kanun yolu hakkında maddelere yer verilirken kanun koyucu tarafından tekerrür hükümlerine yer verilmemesi nedeniyle kesin nitelikteki adli para cezaları da tekerrüre esas oluşturabiliyorken, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272. maddesinde yer alan "(1) İlk derece mahkemelerinden verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Ancak, onbeş yıl ve daha fazla hapis cezalarına ilişkin hükümler, bölge adliye mahkemesince re'sen incelenir. (2) Hükümden önce verilip hükme esas teşkil eden veya başkaca kanun yolu öngörülmemiş olan mahkeme kararlarına karşı da hükümle birlikte istinaf yoluna başvurulabilir. (3) Ancak; a) (Değişik: 31.3.2011 6217/23 md.) Hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine, b) Üst sınırı beşyüz günü geçmeyen adlî para cezasını gerektiren suçlardan beraat hükümlerine, c) Kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümlere, Karşı istinaf yoluna başvurulamaz." şeklindeki düzenlemenin son fıkrasına 14.04.2020 tarihinde 7242 sayılı Kanun'un 17. maddesiyle yapılan değişiklikle "Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz" şeklinde ek cümle eklendiği nazara alındığında, sanık hakkında Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli kararı ile basit yaralama suçundan 1.500,00 Türk lirası adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkumiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

15.04.2020 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 17. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 272. maddesinde, "(1) İlk derece mahkemelerinden verilen hükümlere karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Ancak, onbeş yıl ve daha fazla hapis cezalarına ilişkin hükümler, bölge adliye mahkemesince re'sen incelenir. (2) Hükümden önce verilip hükme esas teşkil eden veya başkaca kanun yolu öngörülmemiş olan mahkeme kararlarına karşı da hükümle birlikte istinaf yoluna başvurulabilir. (3) Ancak; a) (Değişik: 31.3.2011 6217/23 md.) Hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine, b) Üst sınırı beşyüz günü geçmeyen adlî para cezasını gerektiren suçlardan beraat hükümlerine, c) Kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümlere, Karşı istinaf yoluna başvurulamaz. Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz" yer alan düzenlemeye nazaran, sanığın tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli, 2014/561 Esas ve 2015/226 Karar sayılı kararı ile doğrudan verilen 1.500,00 Türk Lirası adli para cezasının miktar itibarıyla kesin nitelikte olduğu, bu sebeple tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas başkaca bir mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında yazılı şekilde tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde isabet görülmediğinden,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Küçükçekmece 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli, 2019/19 Esas ve 2021/34 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenine ve aynı maddenin 4. Fıkrasının (d) bendindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” düzenlemesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükümde tekerrür uygulamasını içeren bölümün çıkartılmasına, infazın bu şekliyle tekerrür hükümleri uygulanmaksızın yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.