Yargıtay 11. CD 2016/5077 E. 2018/8040 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM: Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8 son cümlesi hükmü uyarınca suçun işlendiği tarihten hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 25.03.2010 tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 28.03.2012 tarihinde kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle, 11.02.2010 tarihli hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 25.03.2010 tarihinden itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 27.08.2011 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun suç tarihinde yürürlükte olan 213 sayılı VUK'de öngörülen cezasının türü ve süresine göre, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde düzenlenen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nin 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 16.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.