Yargıtay 11. CD 2016/9624 E. 2017/331 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM: Düşme

Sanığın 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; sahte faturaların ele geçirilememiş olması ve sanığın yetkilisi bulunduğu şirket tarafından vergi dairesine, en son 2005 yılı Ağustos ayında beyanname verilmiş olması karşısında; 2005 takvim yılına ilişkin en son faturanın Ağustos ayında düzenlendiğini kabulde zorunluluk bulunduğu, bu nedenle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanığa yüklenen “ sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 66/1 e maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, inceleme tarihi itibariyle anılan sürenin gerçekleştiği ve aynı kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak bu hususta karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1 e ve 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.