Karar Detayı

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/1970 E., 2023/1647 K.

KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 13. İş Mahkemesi

SAYISI: 2020/457 E., 2022/203 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik derecesinin tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı şirket vekili ve davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı firmada 04.08.2014 24.04.2017 tarihleri arasında dokuma makinesi operatörü olarak çalıştığını, çalışmaya başlamadan önce hiç bir rahatsızlığı olmayan davacının davalı iş yerindeki ağır çalışma şartları sebebiyle meslek hastalığına yakalandığını, sağ kolunda sekel sinir lezyonu olduğunu, bu sebeple güç ve his kaybı olduğunu, sürekli ağrıları olup kolunu zorladığında şişme gerçekleştiğini, davacının şahsi ihtiyaçlarını karşılamakta zorlandığını, meslek hastalığının oluşmasında davalı işverenin kusurlu olduğunu, meslek hastalığının tespiti amacıyla ... Meslek Hastalıkları Hastanesine başvuran davacının yapılan tetkikler neticesinde sağ kolunda ulnar sinir lezyonu olduğu ve bunun meslek hastalığı olduğunun tespit edildiğini, bahsedilen hastalığın meslek hastalığı olmasına rağmen davalı Kurum tarafından maluliyet oranının %0 olarak belirlendiğini, bu orana itiraz edilmiş ise de maluliyet oranının değiştirilmediğini beyanla davacının meslek hastalığı sonucunda oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın müvekkili Kuruma maluliyet oranının tespiti ile ilgili herhangi başvurusu olmadığını, başvuru yapılmadan davacının iş bu davayı açmakta hukuki menfaatinin olmadığını, davacının maluliyet tespiti için izlemesi gereken zorunlu başvuruları yerine getirmeden davayı açtığını, davalı Kurumun davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, Kuruma müracaat etmeden dava açıldığından dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava şartı olarak hak düşürücü süre ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, müvekkili şirkette tekstil ve konfeksiyon departmanlarında doğrudan 2200 işçi çalışmakta olduğunu, 50 yıla yakın süre içerisinde tüm kariyerini şirkette geçirip emekli olan çalışanlar dahil hiçbir işçide maluliyet durumunun söz konusu olmadığını, davacının dava dilekçesinde iddia ettiği çalışma şeklinin de insan anatomisini zorlayacak bir çalışma şekli olmadığını, davacı ile aynı işi yapan daha kısa boylu işçilerin hatta bayan işçilerin dahi bugüne kadar herhangi bir problem yaşamadığını, davacının geçmişte sağlık nedenleriyle çalışamayacağı için tazminatlarını talep ettiği, işvereni tarafından tazminatlı şekilde işten çıkartılınca işe iade davası açtığını, bu dava işverence kabul edilince de bu defa işe başlama sırasında çalışabilecek durumda olduğunun tespiti için sevk edilmek istendiği sağlık kuruluşuna gitmeyerek iş yerini terk ettiğini, devamında hem kendisini işe başlatmadığı iddiası ile işverene, hem de meslek hastalığı nedeniyle malul olduğundan bahisle eldeki davayı ikame ettirdiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile açılan davanın kabulü ile davacının davalı iş yerinde çalışırken yakalandığı sağ ulnar nöropati mesleki hastalığı nedeniyle % 5 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş sayılacağının ve meslek hastalığının başlangıç tarihinin 09.03.2018 tarihi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; davacının, dava açmadan önce Kuruma başvurmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu, davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde; iş yerindeki çalışma koşulları ile meslek hastalığı arasında illiyet bağı olmadığını, davacının kendi kusuru ile sürekli iş göremezlik derecesinin artmasına neden olduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle kaldırılması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların istinaf başvurularının HMK'nın 353/1 b 1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı Kurum vekili, istinaf dilekçesi ile benzer sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının meslek hastalığına bağlı sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 95 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle Yüksek Sağlık Kurulunca yapılan değerlendirmeler ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 01.02.2021 tarih ve 1617 sayılı rapordaki belirlemeler arasındaki çelişkinin Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunca düzenlenen rapor ile giderildiği anlaşılmakla ve dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı şirket vekilinin ve davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.