Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/753 E., 2021/1306 K.

KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 30. İş Mahkemesi

SAYISI: 2016/1547 E., 2021/11 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezliğe giren sigortalının maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalı şirkette 2011 yılı Nisan ayından 2013 yılı Nisan ayına kadar depo elemanı olarak çalıştığını, işe giriş aşamasında işveren ile yapılan sözleşmede taşıyacağı azami ağırlığın 25 kg olarak belirtildiğini, ancak çalışması sırasında bu kuralın ihlal edildiğini, davacı dahil tüm çalışanların 70 80 kg'ye varan ağırlıklar kaldırmak zorunda kaldığını, bu ağır çalışma koşulları nedeniyle iş yerinde çalışan tüm depocuların sakatlık, ayak ve bacak kaslarında deforme yaşadıklarını, davacınında bu zorlu çalışma nedeniyle çalışamayacak hale geldiğini, akabinde askere gittiğini, işten ayrılmasının üzerinden 3 yıl geçmesine karşın davacının bel ağrıları, yürümekte zorluk çekme, kalkmak ve doğrulmakta sıkıntı, ayak ve dizlerinde sürekli ağrılarının devam ettiğini, işverenin iş sözleşmesini açıkça ihlal ederek davacıda kalıcı sağlık sorunları bıraktığını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminatın maluliyetin doğduğu tarihten itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesinde zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının meslek hastalığına ilişkin sağlık raporu almadan dava açmasının usule aykırı olduğunu, davacının müvekkili şirketten ayrıldıktan sonra askere gittiği, askerlik sonrası farklı bir iş yerinde çalıştığını, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını, davacı iddialarının yerinde olmadığını beyanla haksız ve yersiz açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile"..Yapılan araştırma ve inceleme sonucunda; dava konusu uyuşmazlığın maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olduğu, davacı tarafın işverence iş sözleşmesine aykırı olarak fazla yük taşımaya zorlanması nedeniyle kalıcı sağlık sorunları yaşadığını, işverenin %100 oranında kusurlu olduğunu iddia ettiği, dosya kapsamında bulunan SGK kayıtlarından davacının maluliyetinin %0 olarak tespit edildiği ve sürekli iş göremezliğe düçar olduğunu gösterir herhangi bir rapor bulunmadığı, yine dosya kapsamında davacının meslek hastalığına ilişkin herhangi bir raporunun bulunmadığı, bu bağlamda davacının maddi ve manevi tazminata ilişkin taleplerinin yersiz olduğu kanaatine varılarak..." gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava dilekçesini tekrar ederek tam teşekküllü bir hastaneye ya da Adli Tıp Kurumuna sevkini talep ettiklerini, maluliyeti %0 olsa dahi manevi tazminat verilmesi gerektiğini belirterek; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ".. Davacının 2011 2013 yılları arasında davalı nezdinde depo görevlisi olarak çalıştığı görülmektedir. Davacı ağır yük taşınması nedeniyle belinde sıkıntılar oluştuğunu ifade ederek maddi ve manevi tazminat talepli davayı açmıştır.

Davacının lomber diskopati rahatsızlığı olduğu, Hacettepe Hastanesi ile Ankara Çevresel Meslek Hastalıkları hastanesi tarafından belirlenmiştir.

SGK Ostim tarafından raporların sağlık kurulunda incelendiği, rahatsızlığın mesleki olduğunun maluliyet gerekmediğinin belirtildiği görülmektedir.

Davacının maluliyete itiraz ettiği ve Adli Tıp Kurumuna gönderilmesini talep ettiği, Mahkemece Sosyal Sigortalar Yüksek Sağlık Kurulu'na başvurması için kesin süre verildiği, davacının ise başvurmadığı görülmektedir.

Davacıya sürekli iş göremezlik geliri bağlanmadığı gibi geçici iş göremezlik geliri de bağlandığına dair dosyada bilgi bulunmamaktadır. Davacının 2013 2018 yılları arasında özel güvenlik, beden işçisi ve ön muhasebe işlerinde çalıştığı, askere gidip geldiği görülmektedir.

Davacı tarafından zararın ve illiyet bağının usulünce kanıtlanamadığı görüldüğünden davanın reddine karar verilmesi yerindedir..." gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; dava dilekçesini tekrar ederek tam teşekküllü bir hastaneye ya da Adli Tıp Kurumuna sevkini talep ettiklerini, maluliyeti %0 olsa dahi manevi tazminat verilmesi gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77 nci maddesi

3. Değerlendirme

A) Davacı vekilinin manevi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre, dava ile talep edilen ve reddedilen manevi tazminat tutarının 5.000,00 TL olduğu, anılan tutarın Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacının bu kısma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

B) Davacı vekilinin maddi tazminat alacağına ilişkin temyiz istemi yönünden;

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanun'a uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR: **

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin manevi tazminat alacağına yönelik temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Davacı vekilinin maddi tazminat alacağı yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve Kanun'a uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine

gönderilmesine,

29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.