Karar Detayı

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/1598 E., 2022/2125 K.

KARAR: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 11. İş Mahkemesi

SAYISI: 2015/17 E., 2021/209 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı vekili tarafından temyiz edildiği; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 03.03.2014 günü meydana gelen iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, çalışma gücünün %30'unu kaybettiği iddiasının doğru olmadığını, davacının şeker hastası olup bu durumu müvekkilinden sakladığını, geçirdiği operasyon sonucunda tamamen düzeldiğini ve 26.04.2014 tarihli sağlık raporu ile 27.04.2014 tarihinde işbaşı yapmasının uygun olduğunun belirlendiğini, halen inşaatlarda çalıştığının zabıta marifeti ile tespit edildiğini, emeklilik hakkını kazandığını, 120 TL günlük ücret aldığı iddiasının doğru olmadığını, iş kazasının meydana gelmesinde davacının tamamen kusurlu olduğunu, müvekkiline isnat edilecek kusur bulunmadığını, olay günü müvekkilinin teyzesinin ölüm haberini aldığı için inşaattan ayrıldığını, bu sırada davacının kulağında walkman ile kalasın üzerinde çalıştığını, geri geri giderken diğer çalışanların sesli uyarılarını duymadığını ve düştüğünü, çalışanlara tüm ekipmanların eksiksiz verildiğini, iş güvenliği eğitimi aldırıldığını, mağduriyetin önlenmesi amacıyla 4.000 TL verildiğini, bu husustan dava dilekçesinde bahsedilmediğini, 31.08.2014 tarihine kadar çalışmasına devam ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulü ile 159.770,09 TL maddi tazminatın, 30.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 03.03.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle, tanık ifadeleri ile sabit olduğu üzere, davacının olayın meydana gelmesinde kusurlu olup dikkatsizliği, kulağında kulaklık ile müzik dinleyerek iş yapması sonrasında kaza meydana gelmiş olup Mahkemece karar verilirken bu hususun değerlendirilmemesi ve davacının müterafik kusurundan dolayı indirim yapılmamasının yerinde olmadığını, davacının iş göremezlik raporunda kronik diabet hastalığının da belirtildiği, bu hususun geçirdiği iş kazası ile irtibatının olmadığının tartışmasız olduğunu ancak alınan raporlarda bu hususa değinilmemesi ve ek rapor alınmamasının yerinde olmadığını, davacıya geçirdiği operasyon sonrasında 26.04.2014 tarihli rapor ile 27.04.2014 tarihinde işe başlamasının uygun olacağının belirtildiğini, yine dosyada manevi tazminat talebi hasebiyle yapılan zabıta araştırmasında davacının inşaatta bekçi olarak çalışmakta olduğunun belirlendiğini, hal böyle iken, sanki davacı hiç çalışamayacak gibi hesaplama yapılmasının yerinde olmadığını, davacının dava devam ederken 01.06.2015 tarihinde emekli olduğunu ve kendisine yaşlılık aylığı bağlandığını, dolayısıyla davacının alması gereken asgari ücret alacağı ile almaya başladığı emekli yaşlılık aylığı arasındaki fark mahsup edilmek suretiyle maddi tazminat hesaplaması yapılması gerekir iken, sanki davacı emekli olmamış gibi hesaplama yapılması ve söz konusu hesaplama ile karar verilmesinin Kanun'a aykırı olduğunu, Mahkemece hüküm altına alınan alacağın tümüne kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesinin hakkaniyete de aykırı olduğunu, davacı yana yemin teklif edildiğini ve davacının 26.06.2019 tarihli celsede Mahkemeye gelerek müvekkilinden aldığı bedel konusunda yemin ifa ettiğini ancak davacının müvekkilinden aldığını yemini ile belirttiği bedel için de davasını ıslah ettiğini, başka bir deyişle aldığını kabul ettiği bedel için de talepte bulunduğunu, buna rağmen Mahkemece kesin delil olan yemin ile ispatlanmış bir hususta aleyhe karar verilmesinin hatalı olduğunu savunarak kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Konak Sosyal Güvenlik Merkezi'nin 30.12.2015 tarihli yazısı eki Kurum Sağlık Raporu ile davacının geçirdiği kaza sonucunda maluliyet oranının % 40 olarak tespit edildiği, maluliyet oranına itiraz edilmesi nedeniyle SSYSK'nin 21.02.2017 tarihli raporu ile maluliyet oranının %40 olarak tespit edildiği, SSYSK tarafından tespit edilen maluliyet oranına da itiraz edilmesi üzerine Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 25.03.2019 tarihli raporu ile davacının maluliyet oranının %40 olarak tespit edildiği, SGK tarafından düzenlenen tahkikat raporunda davacı işçinin %30 oranında, davalı işverenin %70 oranında kusurlu olduğunun tespit edildiği, Mahkemece alınan 31.07.2019 tarihli kusur raporunda davacı işçinin %30 oranında, davalı işverenin %70 oranında kusurlu olduğunun tespit edilmiş olması, raporda İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve Tüzüğü hükümlerinin ve olayın meydana geliş şeklinin irdelenmesi, belirlenen kusur oranları ile SGK tarafından belirlenen kusur oranlarının birbirini teyit etmesi ve raporun dosya kapsamına uygun olması nedeniyle yeniden rapor alınmadığı, Mahkemece alınan 22.03.2021 tarihli aktüerya hesap raporu ile davacının SGK tarafından karşılanmayan maddi zararının 159.770,09 TL olduğunun tespit edildiği, davacı asilin 26.06.2019 günlü oturumda 03.03.2014 tarihinde meydana gelen kaza nedeniyle işveren ... veya onun adına ustabaşı ... veya başka bir çalışan tarafından 4.000 TL manevi tazminat veya hiçbir şekilde maddi yardım ödemesi yapılmadığına yemin ettiği, hastanede iken oğluna ilaç ve benzeri masraflar için 500 TL ödeme yapıldığını beyan ettiği, dava dilekçesinde maddi tazminat talebine ilişkin tedavi gideri ve ilaç parasına yönelik talep bulunmadığından sadece işgöremezlikten kaynaklanan maddi tazminat talep edildiğinden ilaç ve benzeri masraflar için ödendiği davacı tarafından belirtilen 500 TL maddi tazminattan mahsup edilmemesinin isabetli olduğu, raporun, iş yeri ve Kurum kayıtlarına göre hazırlandığı ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, herhangi bir hesap hatası içermediği, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, günün ekonomik koşulları, olayın davacı üzerindeki etkisi dikkate alınarak davacı lehine belirlenen manevi tazminatın hüküm altına alınmasının isabetli olduğu, miktara yönelik ve faiz başlangıç tarihinin kaza tarihi olarak kabul edilmesinin hukuka uygun olduğu gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1 b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 ncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunun 2 nci ve 77 nci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 ncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı vekilinin temyiz itirazlarının, istinaf itirazları olarak da ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında karşılanarak gerekçe oluşturulduğu hususları da dikkate alınarak, temyiz kapsam ve nedenlerine göre tüm temyiz itirazlarının reddi ile anılan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesinegönderilmesine,

05.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.