Yargıtay 10. HD 2024/9916 E. 2024/12853 K.

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/285 E., 2024/1323 K.

KARAR: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 12. İş Mahkemesi

SAYISI: 2016/571 E., 2021/218 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait işyerinde 2014 yılının 11. ayının başında işe başladığını ve kesintisiz olarak 2016 yılının 8. ayına kadar çalışmaya devam ettiğini, buna karşılık hizmet döküm cetveli incelendiğinde; davalıya ait 1298508.35 sicil sayılı işyerinden 2015 yılının 7. ayında sadece 1 gün sigortalı olarak gösterildiğini, diğer çalışmalarının ise bildirilmediğini, davacının en son aylık net 2800,00. TL maaş aldığını, maaşının haftalık olarak Finansbank’ta bulunan hesabına ödendiğini, ayrıca, müvekkilinin davalı yanında satış temsilcisi olarak çalıştığından, işyerine ait 35 DB 2208 plakalı araçla görevini yaparken 2015/10. ayında trafik cezasına maruz kaldığını beyanla davacomom davalı nezdinde 2014/11. ayından 2016/8. ayına kadar kesintisiz ve aylık net 2.800,00. TL ücretle çalıştığının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1 Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde; davacının, 18.02.2010 tarihinde çalışmaya başladığını ve 19.04.2010 tarihinde işten ayrıldığını, 26.06.2010 tarihinde tekrar işe girdiğini ve 10.10.2010 tarihinde işten kendisinin ayrıldığını, bunun dışında davacı ile aralarında işçi işveren ilişkisinin bulunmadığını, davacının kendi adına çalıştığını, piyasadan iş bulması karşılığında kendisine komisyon ödediğini, hizmet akdine dayalı olarak bağımlılık esasıyla çalışmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2 Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarını somut ve inandırıcı deliller ile kanıtlaması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının davasının kısmen kabulüne; ... T.C. kimlik ve ... s.s. numaralı davacı ...’ın, davalı işveren ...’a ait 1298508.35 sicil sayılı işyerinde; 20.12.2014 – 05.08.2016 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak; 20.12.2014 – 31.12.2014 devresinde net 600,00 TL (brüt 883,87 TL), 01.01.2015 – 31.12.2015 devresinde net 2400,00 TL (brüt 3357,06 TL), 01.01.2016–31.07.2016 devresinde net 2800,00 TL (brüt 3916,58 TL), 2016/8. ayda net 350,00 TL (brüt 664,75 TL) prime esas kazançla toplam 587 gün çalıştığı, 1 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 586 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İzmir 12. İş Mahkemesi'nce verilen 18.11.2021 tarih, 2016/571 Esas ve 2021/218 Karar sayılı kararına yönelik davacı vekili, davalı vekili ve feri müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1 b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1 Davalı vekili temyiz dilekçesinde; taraflar arasında iş akdi bulunmadığını, arkadaş olduklarından davacı iş buldukça komisyon almasına dayalı bir ilişki kurulduğunu, banka kayıtlarının da bu hususta yanlış değerlendirildiğini, davacı ile davalı arasında arkadaşlıktan kaynaklı danışmanlık gibi, iş bulmada komisyon karşılığı yardımcı olma durumu bulunduğunu, davacıya gönderilen ücretlerin kesinlikle bir maaş ödemesi olmayıp, komisyon ödemesi olduğunu beyan etmektedir.

2 Fer'i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, Kurum kayıtlarının esas olduğunu, tanık beyanlarına göre hazırlanan raporun hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 2014/11. ay ile 2016/8. aylar arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti ile prime esas kazancının tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili ile feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.