Yargıtay 10. HD 2024/9120 E. 2024/12762 K.

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2024/743 E., 2024/852 K.

KARAR: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara Batı 3. İş Mahkemesi

SAYISI: 2019/546 E., 2023/582 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının aşçı yardımcısı sıfatı ile çalıştığını ve 2009 ile 15.04.2016 tarihleri arasındaki bildirilmeyen çalışmalarının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanık anlatımları, toplanan deliller, tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davacı adına davalı işverenin 1139631 sicil no.lu işyerinde 10.01.2014 tarihlerinde hizmet bildirimi yapıldığı, ihtilaf konusu dönemde davalı ya da başka bir işveren nezdinde hizmet bildirimi yapılmadığı tespit edilmiş, ... ifadesinde davacının kendi ile birlikte çalıştığı süre boyunca haftanın 6 günü çalıştığını beyan etmiş ise de davacı ile aynı işyeri olan 1139631 sicil no.lu işyerinde bu tanık adına 05.05.2010 tarihinde ilk bildirim yapıldığı görülmekle, tanıkların uyumlu ifadelerinden davacının 01.05.2010 tarihinden itibaren tam zamanlı hizmet akdi ile çalıştığına kanaat getirilmiş, ihtilaf konusu dönem olan 30 Kasım 2009 tarihinden 30.04.2010 tarihleri arasında ise tanıklar ... Mine ve ...'in beyanlarından davacının kısmi süreli çalıştığı kabul edilmiş, tanık ... her ne kadar davacının 2 3 yıl part time çalıştığını söylemiş ise de tanık ...'in anlatımları ile desteklenmediğinden davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya ait iş yerinde Kuruma bildirilen hizmet süreleri haricinde 30.11.2009 30.04.2010 tarihleri arasında ayda 14 gün kısmi süreli, 01.05.2010 09.01.2014 tarihleri arasında davalıya ait iş yerinde asgari ücret üzerinden tam zamanlı, hizmet akdi ile çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacının davalı işveren bünyesinde 30.11.2009 ile 30.04.2010 tarihleri arasında ayda 14 gün kısmi süreli çalıştığı sonucunun hukuka aykırı olduğunu, bu tarihler arasında tam zamanlı çalıştığı tanık beyanları ile de kesinleştiğini, eksik araştırma ve inceleme sonucunda, tanık beyanlarını hatalı bir şekilde değerlendirerek hüküm kurulduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte part time çalışma şekli olduğu ihtimalinde dahi davalı işverenin hizmet bildirme yükümlülüğünün devam ettiğini belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın kabulünü istemiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; verilen kararın zamanaşımı ve hak düşürücü süreler yönünden reddi gerektiğini, Mahkemenin, daha önce müvekkil şirkete karşı tazminat davası açtığını beyan eden tanık beyanlarını hükme esas almasının yasaya ve usule aykırı olduğunu, çelişkili tanık beyanlarına yer verildiğini, sigortalarının yapılmadığını veya primlerin eksik ödendiğini beyan eden başka bir çalışanın olmadığını, Mahkemece tespit edilen hizmet süresinin hatalı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının 10.01.2014 yılında sigorta girişinin yapıldığını, davacının dava dilekçesinde işe giriş tarihi olarak belirttiği Kasım 2009 tarihi ile ilgili davalı işverence davacıya ait herhangi bir işe giriş bildirgesi düzenlenerek müvekkil Kuruma teslim edilmediğini, sigorta primlerinin ödenmemesi nedeniyle sigorta başlangıç tarihi ve süresi hakkında ihtilaf bulunduğunu işbu ihtilafın meydana gelmesinde Kurumun hiçbir kusuru bulunmadığını, Kurumca yapılan işlemlerde de bir hata bulunmadığını, yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının davalı iş yerinden 10.01.2014 15.04.2016 tarihleri arasında bildirim yapıldığı, davalı iş yerinin dava edilen dönemde kanun kapsamında olduğunun anlaşıldığı, dinlenen tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının hüküm altına alınan şekilde 30.04.2010 tarihine kadar kısmi süreli çalıştığı, sonraki çalışmalarının tam zamanlı olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilli ile davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 2009 ile 15.04.2016 tarihleri arasındaki bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi