Yargıtay 10. HD 2024/9000 E. 2024/12351 K.

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/1305 E., 2023/540 K.

KARAR: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adana 1. İş Mahkemesi

SAYISI: 2017/111 E., 2018/570 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıların kuyumcu atölyesinde 04.12.1989 tarihinde işe başladığını, askerlik süresi hariç sürekli çalıştığını, sigorta bildiriminin eksik yapılması sebebiyle kavga çıktığını ve Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne şikayette bulunulduğu için 22.04.2005 tarihinde işine son verildiğini beyanla davacının 04.12.1989 22.04.2005 tarihleri arasında askerlik süresi hariç davalı işyerinde kesintisiz çalıştığının ve Kuruma bildirilmeyen çalışmasının tespit edilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1 Davalı işverenler vekili cevap dilekçesinde; davacının Adana 3. İş Mahkemesinin 2006/622 Esas 2008/885 Karar sayılı dosya ile dava açtığını, kesin hüküm olduğundan dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacının müvekkilleri yanında sadece bildirimi yapılan günlerde çalıştığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2 Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davacının aynı konuda aynı taraflara karşı Adana 3. İş Mahkemesinin 2006/622 Esas sayılı dosyası ile dava açtığını ve 2008/885 Karar sayılı kararı ile sonuçlandığını, bu sebeple kesin hüküm itirazında bulunduklarını, davacının ... işyerinde 01.07.1997 10.04.2005 tarihleri arasında toplam 589 gün çalışmasının Kuruma bildirilmiş olduğunu, başka bir çalışma bildirilmediğini, davanın hak düşürücü süre yönünden reddi gerektiğini, davacının çalışma olgusunun yazılı belge ile kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabül, kısmen reddi ile davacının davalı iş yerinde 08.08.2003 10.04.2005 tarihleri arasında toplam 574 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 45 günün Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı, davalılar ... ve ... vekillerinin Adana 1. İş Mahkemesinin 13.12.2018 tarih 2017/111 E 2018/570 K sayılı ilamına yönelik istinaf başvurularının, HMK'nın 353/1 b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; davacının kısmi olarak çalıştığını, kısmi bildirimlerinin de yapılmış olduğunu, soyut gerekçelerle davanın kabulü yönünde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının 04.12.1989 22.04.2005 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.