Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 08.06.2022

KARAR: Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara Batı 2. İş Mahkemesi

SAYISI: 2019/8 E., 2021/532 K.

Taraflar arasındaki iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun manevi tazminat yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı vekili dava dilekçesi ile davacının davalı işyerinde çalışmakta iken 09.02.2012 tarihinde meydana gelen iş kazasında ağır şekilde yaralandığını, sol ayak bileğinde kırık oluştuğunu ve bileğine platin ve çivi takıldığını, kazada müvekkilinin kusuru bulunmadığını, işveren tarafından iş kazasının Kuruma bildirilmemiş olması nedeniyle birçok haktan mahrum kaldığını, davalının müvekkilinin kaza sonrası ağır şartlar altında çalıştırması nedeniyle iş akdini feshe mecbur kaldığını, maaşını banka kanalıyla alan davacının ayrıca yol ve yemek yardımından faydalandığını, maluliyeti nedeniyle efor kaybı olduğunu, manevi yönden de ciddi anlamda acı çektiğini beyanla 100,00 TL maddi tazminat (HMK 107) ile 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 09.02.2012 den itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı vekili 03.12.2021 tarihli talep arttırım dilekçesi ile maddi tazminat talebini 145.120,64 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki itirazında bulunduklarını, davacının 19.03.2008 tarihinden 12.04.2018 tarihine kadar davalı şirkette çalıştığını, olay günü UPS kablo rulosundan kablo alırken yan raftaki rulo halindeki elektrik kablosunun ayak bileğinin üzerine düşmesi şeklinde meydana gelen olayda müvekkili şirketin kusuru bulunmadığını, davacının tam kusurlu olduğunu, işyerinde her türlü iş güvenliği önlemlerinin alınmış olduğunu, davacının kaza sonrası tedavisinden sonra hiçbir şikayeti olmaksızın çalışmasına devam ettiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının kötü niyetli olduğunu, kazanın işçinin ağır kusuruyla meydana gelmiş olması nedeniyle uygun illiyet bağının kesilmiş olacağını, işverenin sorumluluğu bulunmadığını, davacının maluliyeti ve maddi zararı oluşmadığını, manevi tazminat şartlarının oluşmadığını ve talep edilen tutarın fahiş ve zenginleşme amacına yönelik olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SGK Kocatepe Sağlık Sosyal Güvenlik Merkezi’nin 27.11.2018 tarihli Kurum Sağlık Kurulu raporundan, davacının 09.02.2012 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik derecesinin %1,3 olduğuna, yardıma muhtaç olmadığına, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, sürekli iş göremezlik durumuna girdiği tarihin 22.05.2012 olarak belirlendiği, karara davacı tarafça itiraz edilmesi üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunun 18.03.2019 tarihli kararı ile davacının maluliyetinin %1,3 olduğuna, kontrol muayenesi gerekmediğine karar verildiği, davacının Yüksek Sağlık Kurulu kararına itirazı üzerine, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 27.04.2020 tarihli raporundan, davacının 09.02.2012 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sonucu %8,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tesbit edildiği, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için alınan Adli Tıp Kurumu İkinci Üst Kurulunun 08.07.2021 tarihli raporu ile de 3. İhtisas Kurulu raporu gibi davacının 09.02.2012 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sonucu %8,2 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağının tesbit edildiğinin anlaşıldığı, dosya üzerinden bilirkişi heyetinden alınan 10.12.2020 tarihli rapor ve 24.05.2021 tarihli ek kusur raporunda davalı... ve Ziraat Makineleri A.Ş.’nin olayın meydana gelmesinde % 70 (yüzde yetmiş) oranında, davacı kazalı...’ün olayın meydana gelmesinde % 30 (yüzde otuz) oranında kusurlu olduğunun bildirildiği, bilirkişi heyeti rapor ve ek raporu usul ve yasaya uygun bulunduğu, Hüseyin Ambarkütük'ün 09.02.2012 tarihli iş kazası sonucu uğradığı, geçici iş göremezlik nedeni ile oluşan maddi zararının 145.120,64 TL olarak belirlendiği 22.11.2021 tarihli hesap raporunun da usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile

1.145.120,64 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi 09.02.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2.18.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 09.02.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

3.Fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya konu kazanın meydana gelmesinde müvekkili şirketin hiçbir kusuru bulunmadığını, kazanın davacının ağır kusuru sonucunda gerçekleştiğini, davacıya işveren tarafından iş sağlığı ve güvenliği kapsamında tüm eğitimlerin verildiğini, gerekli kişisel donanımların temin edildiğini, bilirkişi raporunda müvekkili şirketin kast unsuru taşıyan bir eylemi olmadığının belirtildiğini, davacının ağır kusurunun müvekkili şirketin davranışları ile kaza arasındaki illiyet bağını kestiğini, maluliyete ilişkin raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulduğunu, davacının manevi tazminat talebinin tamamen reddedilmesi gerekirken kısmen kabul edilmesinin hukuka, kanuna ve hakkaniyete ters düştüğünü, somut olayda manevi tazminat talep şartlarının oluşmadığını, davacının manevi tazminat talebinin sadece sebepsiz zenginleşme amacı taşıdığını, davacının kötü niyetli olduğunu, Mahkeme kararının gerekçesiz olduğunu beyanla kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... Mahkemece yaptırılan kusur incelemesi sonucu Makine Mühendisi A sınıfı İş Güvenliği Uzmanı ile iki Elektrik Elektronik Mühendisi A sınıfı İş Güvenliği Uzmanı tarafından düzenlenen kusur raporunda; kazanın meydana gelmesinde davalı işveren... ve Ziraat Makineleri A.Ş.’nin %70 oranında, kazalı davacı ... Ambarkütük’ün %30 oranında kusurlu olduğunun tesbit edildiği, davalı tarafça kusur oranına itiraz edilmiş ise de olayın meydana geliş şekli, kusur oranları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında, yapılan hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu, sorumluluk miktarlarının doğru belirlendiği ve dosya kapsamına uygun olduğu değerlendirilmiştir.

Ancak, olayın meydana geliş şekli, kusur oranları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığında, yapılan hesaplamaların dosya kapsamına uygun olduğu, sorumluluk miktarlarının doğru belirlendiği, iş kazasının meydana geldiği tarih, dava tarihi, maluliyet oranı ve tarafların kusur durumları gözetildiğinde Yerel Mahkemece takdir edilen manevi tazminat miktarının yüksek olduğu anlaşılmış, Dairemizce yeniden yapılan değerlendirmede, davacı için 10.000,00 TL, manevi tazminata hükmedilmiştir.." gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulü ile

145.120,64 TL maddi tazminatın iş kazası tarihi 09.02.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 09.02.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince 18.0000 TL olarak hüküm altına alınan manevi tazminat tutarının düşürülerek 10.000 TL'ye hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, müvekkiline izafe edilen %30 kusurun da hatalı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde, kazanın meydana gelmesinde davacının ağır kusurunun olduğu, illiyet bağının kesildiği, davacının maluliyet oranının doğru tespit edilmediği, manevi tazminatın kısmen de olsa kabulünün haksız olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 417 nci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi ile 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci ve 77 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Davacı vekili ile davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1.Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

3.Dosya içeriğine göre davacı lehine hükmedilen manevi tazminat tutarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davacı vekili ile davalı vekilinin bu kısıma yönelik temyiz itirazlarının aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir.

2. Davacı vekili ile davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve Kanuna uygun olup temyiz kapsam ve nedenlerine göre, davacının kusursuz olduğunun anlaşıldığı, hükme esas alınan hesap raporundaki hesap ilkelerinin Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olması ve davacı vekili ile davalı vekilince temyiz sebebi olarak ileri sürülen sebeplerin aynı zamanda istinaf sebebi olarak daha evvelce ileri sürüldüğü ve Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde açıklandığı şekilde incelenerek maddi tazminat yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği bu yönle Bölge Adliye Mahkemesince oluşturulan gerekçenin de yerinde olduğu dikkate alındığında kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Davacı vekili ile davalı vekilinin manevi tazminata yönelik temyiz istemlerinin miktardan REDDİNE,

2.Davacı vekili ile davalı vekilinin maddi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harçlarının ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.