Yargıtay 10. HD 2024/9911 E. 2024/12334 K.

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/2646 E., 2024/715 K.

KARAR: Esastan Reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bakırköy 18. İş Mahkemesi

SAYISI: 2018/15 E., 2022/282 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davalı ...'ın 29.05.2012 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olmadığını, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, davalı Kurum tarafından davalı ...'ın geçirdiği kaza sonrası belirlenen maluliyet oranına binaen Bakırköy 2. İş Mahkemesinin 2016/195 E. sayılı dosyasında Kurum zararının tazmini istemiyle dava açıldığını, açılan davanın haksız ve dayanaksız olduğunu, bu sebeple davalı ...'ın gerçek maluliyet oranın tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının, dava açmadan önce, davaya konu istemi yönünden Kuruma başvuruda bulunmadığını, davalı ...'ın geçirdiği kaza neticesinde belirlenen maluliyet oranının Yüksek Sağlık Kuruluca Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde tespit edildiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ATK raporları dikkate alınarak davanın kabulü ile davalı ...'ın, Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının 29.04.2014 tarih ve 012027 sayılı kararında çalışır tarihi (sürekli iş göremezliğe girdiği tarih) olarak bildirilen 19.07.2012’den itibaren E cetveline (yaşına) göre %47.0 (yüzdekırkyedinoktasıfır) oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; İş Mahkemeleri Kanunu 7 nci maddesi gereği dava açılmadan önce Kuruma müracaat edilmesi zorunludur. Bu durumun tespiti halinde davanın usulden reddi gerekir. SGK'nın müfettiş raporundaki hususlar dikkate alınmadan ATK tarafından rapor oluşturulmuştur. İş kazası dosyasında diğer davalının iş göremezlik derecesi %42 tespit edilmiştir, YSK raporunda %73 olduğu tespit edilmiştir. Davalıya dair tetkik inceleme raporları dosyada mübrezdir. Kurum tutanak ve kayıtları mevzuata uygundur. Kazalı sigortalının maluliyet oranı YSK'ca sağlık İşlemleri Tüzüğü'ne göre incelenmiştir. Kurum 5510 sayılı Kanun gereği ve hastane raporuna göre işlem yapmıştır. SGK kayıtları, hastane raporları, Adli Tıp, 2. Tıp Kurulu raporu arasında ciddi fark bulunmaktadır. ATK 2. Üst Kurulu raporunu kabul etmek mümkün değildir. ATK 2. Üst Kuruldan itirazlarımız doğrultusunda ek rapor alınması gerekir. Kurum dava açılmasına sebebiyet verilmediğinden aleyhine vekalet ücretine hükmedilmemelidir., gerekçesiyle tehiri icra talebiyle kararın kaldırılıp davanın tümden reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinafında özetle; ''Karar usul ve yönünden hukuka aykırıdır. YSK raporuyla maluliyet dilekçesi %73 olarak tespit edilmişken, ilgili dosyada %47 olarak tespit edilmiştir. Müvekkili şoför olarak çalışmaktayken yaşadığı kaza sonrası mesleğine yapamaz ... gelmiştir. %73 olarak tespit edilen maluliyet oranının %47'ye düşmesi mümkün değildir. Kurumca tutulan kayıt ve tutanaklar hukuka uygundur. Adli Tıp 2. Üst Kurulu raporunu kabul etmemiz mümkün değildir. Karar hukuki dayanaktan yoksundur.'' gerekçesiyle kararın kaldırılıp davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi tarafından yeterli inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğu, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin ve davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

2.Davalı ... vekili; istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2 01.10.2008 sonrası yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde de "İş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve engellilik nedeniyle Kurumca yetkilendiren sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalı, sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanır.

Sigortalının sürekli iş göremezlik geliri,

A) Geçici iş göremezlik ödeneğinin sona erdiği tarihi,

B) Geçici iş göremezlik tespit edilemeden sürekli iş göremezlik durumuna girilmişse, buna ait sağlık kurulu raporu tarihini takip eden aybaşından başlar" hükmü getirilmiştir.

Anılan düzenlemeler uyarınca sigortalının sürekli iş göremezlik geliri alabilmesi için meslekte kazanma gücünün % 10 oranında azalmış olması ve azalma olan tarihin tespiti gerekmektedir;

3 Sürekli iş göremezlik ve malullük halinin belirlenmesinde izlenecek yol; 5510 sayılı Kanun'un “Sağlık Raporlarının Usul ve Esasları”na dair 95 inci maddesinde (506 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde) hükme bağlanmıştır. Buna göre, Kurum sağlık tesisleri tarafından raporlara dayanılarak verilen kararlara karşı ilgililerin S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'na itiraz hakları mevcuttur. Söz konusu kurulun raporlarının Kurumu bağlayacağı diğer ilgililer yönünden bağlayıcı olmayıp, Adli Tıp Başkanlığı veya Tıp Fakültelerinin ilgili ana bilim dalı konseylerinden Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılmasını isteyebilecekleri 28.06.1976 tarih ve 6/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararının gereğidir. Öte yandan; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.02.2010 gün ve 2010/21 60 Esas, 2010/90 Karar sayılı ilamı ile 06.10.2010 gün ve 2010/10 390 Esas, 2010/448 Karar sayılı ilamların da belirtildiği üzere Adli Tıp Kurumu Başkanlığının ilgili ihtisas kurulu ile üniversitelerin tıp fakülteleri ilgili bilim dalı başkanlıklarınca ya da S.S. Yüksek Sağlık Kurulu'nca düzenlenen raporlar arasında çelişkinin mevcut olması halinde, çelişkinin Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp Üst Kurulu tarafından giderilerek, sigortalının sürekli iş göremezlik oranı ve başlangıç tarihi kesin olarak karara bağlanması da zorunludur.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2 Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurulları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı taraf vekilleri tarafından ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.