Yargıtay 10. HD 2024/9729 E. 2024/12332 K.

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/1861 E., 2023/536 K.

KARAR: Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Sivas 2. İş Mahkemesi

SAYISI: 2020/120 E., 2020/202 K.

Taraflar arasındaki idari para cezasının iptali istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, dava dilekçesinde; davalılar, ... ile ...'nun davacı şirkette 08.12.2015 tarihinde işe başladığını, gerek iş sözleşmelerinde gerekse yatırılan prim ödemelerinde kısmi zamanlı çalışan olduklarının belirtildiğini, bu kişilerin çalışma şekilleri hakkında şirket muhasebesi tarafından eksik gün bildirim formlarının da düzenli olarak SGK'ya gönderildiğini, Kurum denetmeni tarafından 12.02.2016 tarihinde yapılan fili denetim sonucunda düzenlenen iş yeri tespit tutanağında işyerindeki çalışanların sanki tam zamanlı çalışıp kısmi zamanlı çalışan gibi ödeme yapılıyormuş gibi belirtildiğini ve bu tutanağa istinaden şirket aleyhine 9.882,00 TL idari para cezası ve 2.003.32 TL prim taahhuk ettirildiğini, Kuruma yapılan itirazın reddedildiğini belirterek dava konusu Kurum işleminin iptali ile ... ve ...'nun işyerinde kısmi zamanlı olarak çalıştığının tespitini talep ve dava etmiş, idari para cezasının iptali talebi yönünden dava tefrik edilerek, bu dosya üzerinden yürütülmüştür.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; 23.02.2016 tarih ve 2016/EK/031 sayılı denetmen raporu ile işyeri çalışanları ... ve ...'nun işe giriş tarihlerinin SGK'ya bildirimde bulunulan tarihten bir yıl öncesi olduğunun denetmen raporu ile tespit edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı şirketin Kurumun İtirazı İnceleme Komisyonunun ret kararlarının tebliğ edildiği tarihten itibaren 30 gün içerisinde idari para cezalarının iptaline ilişkin davasını yetkili İdare Mahkemesine ikame ettirmesi gerekirken söz konusu davasını görevli olmayan Mahkemeye açmış olduğu, bu durumda 6100 sayılı HMK'nın 114 (1) c maddesi uyarınca görev dava şartlarından olup res'en nazara alınması gerektiği, dolayısıyla 5510 sayılı Kanun'un 102 nci maddesi dikkate alınarak Mahkemenin görevsiz olduğu anlaşılmakla HMK'nın 114, 115 maddeleri uyarınca, davada görevli yargı yerinin idari yargı mercileri olduğu anlaşıldığından Mahkemenin görevsizliğine, davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeni ile HMK 114/1 b maddesi ile HMK 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece verilen görevsizlik kararının kaldırılması gerektiğini, Kurum tarafından müvekkil aleyhine uygulanan idari para cezasına dayanak teşkil eden denetmen raporunun kabulünün mümkün olmadığını, görevsizlik kararı verilerek usulden reddedilmesi kararının açık bir şekilde mevzuata usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını ve talepleri gibi karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile talep yönünden uyuşmazlığın çözümünün idari yargının görev alanına girdiği gözetilerek 6100 sayılı HMK'nın 114/1 b maddesine göre dava şartı olan "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle davanın usulden reddine dair verilen karar yerinde olmuştur, gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, Kurum idari para cezasının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.