Yargıtay 10. HD 2024/8076 E. 2024/12285 K.

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/1594 E., 2023/2838 K.

KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 25. İş Mahkemesi

SAYISI: 2018/340 E., 2021/260 K.

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kurum sigortalısı ... kimlik numaralı ...'in 06.03.2017 tarihinde davalı ... İnşaat ve Ticaret A.Ş. bünyesinde çalışırken iş kazası geçirerek vefat ettiğini, hak sahiplerinden ...'e 386.250,44 TL, ... ... 'e 90.111,02 TL peşin sermaye değerli 17/05/2018 onay tarihli gelir bağlandığını, ayrıca ... 'e 3.368,30 TL, ...'e 6.736,59 TL ve ... ... 'e 3.368,30 TL gelir ödendiğini, 531,00 TL cenaze ödeneği ödendiğini, Kurum başmüfettişi tarafından düzenlenen 29.03.2018 tarih ve 309347/04İR/04 sayılı inceleme raporuna göre işverenin kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu bulunduğunu beyan ederek kusur ve miktar yönünden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dava tarihi itibariyle 10.000,00 TL peşin sermeye değeri gelir, 100,00 TL fiilen ödenen gelir ve 100,00 TL cenaze masrafı olmak üzere toplamda 10.200,00 TL belirsiz Kurum alacağının davalıdan ve yargılama sırasında kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğu tespit edilecek kişilerden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; kazada kusurlarının bulunmadığını, müteveffanın güvenlik önlemlerine uymadığını, ayrıca müteveffanın davalının taşeronu ... Müh. İnş. San. ve Tic. A.Ş. bünyesinde çalıştığını beyan ederek davanın ... Müh. İnş. San. ve Tic. A.Ş. ve Güneş Sigorta A.Ş.' ye ihbarını ve davalı yönünden reddini talep etmiştir.

III. İLK DEERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm dosya kapsamı incelenip değerlendirildiğinde; davalı işveren tarafından davacı Kuruma meydana gelen iş kazası sebebiyle Kurumun uğradığı zararın ödenmesi için Kuruma yapılandırma talebinde bulunduğu, Kurum tarafından yapılandırma talebi kabul edilerek yapılandırma ödeme planı çıkartıldığı, ödeme tutarının 697.292,00 TL olduğu, davalı şirketin 7143 sayılı Kanun kapsamında davacıya olan borcunu ihtirazi kayıtsız olarak ödediği, 7143 sayılı Kanun'un ortak hükümler başlıklı 9 uncu maddesinin 13 ç bendi gereğince; "bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri geri alınmaz." hükmü ile Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2019/1789 E., 2020/147 K., 15.01.2020 tarihli emsal kararında da belirtildiği gibi 7143 sayılı Kanun kapsamında yapılan yapılandırma sonucu işbu davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla, söz konusu kanun gereği taraflara vekalet ücreti verilmemesi gerektiği anlaşılmakla; davanın konusuz kalmasından dolayı esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararının kaldırılarak, vekalet ücreti takdir edilerek karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 21/1 ve 76/4 üncü maddeleri olan davada, dava konusu alacak miktarının 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak davalı tarafından ödendiği, davanın konusuz kaldığı, her ne kadar Mahkeme gerekçesinde 7143 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma ile borcun ödendiği belirtilmişse de ödemenin 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılması neticesinde konusuz kaldığı, bu durumda da konusuz kalan dava nedeniyle taraflara yargılama gideri ve vekalet ücreti verilmemesi gerektiği (Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 21.12.2022 tarih, 2022/13867 Esas ve 2022/16442 Karar) anlaşıldığından Mahkeme kararının vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılmakla davacı Kurum vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; rücuan tazmini istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri

2 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21 ve 76 ncı maddeleri ile 7143 sayılı Kanun'un ortak hükümler başlıklı 9 uncu maddesinin 13 ç bendi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.