Yargıtay 10. HD 2024/9798 E. 2024/12283 K.

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2024/1302 E., 2024/1312 K.

KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: İzmir 1. İş Mahkemesi

SAYISI: 2019/80 E., 2024/106 K.

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı ...'in davacı şirkete ait iş yerinde çalıştığını, 19.11.2012 tarihinde iş kazası geçirdiğini, Kurum tarafından düzenlenen rapor ile iş göremezlik oranının %12,1 olarak tespit edildiğini, rapor süresi bitikten sonra kazazedenin davacı şirkette çalışmaya devam ettiğini, kazanın sigortalının dikkatsizliği nedeni ile meydana geldiğini, davacı şirketin tüm iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini aldığını, tedavi süresi boyunca tüm masrafların davacı şirket tarafından karşılandığını beyanla davalı ...'in sürekli iş göremezlik derecesinin yeniden belirlenmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı şirketin hiçbir surette iş kazası neticesinde davalının hak etmiş olduğu maddi manevi tazminat ödemesinde bulunmadığı için İzmir 6. İş Mahkemesinin 2017/125 Esas sayılı dosyasıyla dava açıldığını, kazazedenin geçirmiş olduğu kaza sonucunda Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından rapor hazırlandığını ve iş göremezlik derecesinin tespit edildiğini ve kendisine iş göremezlik geliri bağlandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; iş kazası sonrasında davalı Kurumun uygulayacağı işlemlerin yasa koyucu tarafından belirlendiğini belirterek diğer davalı ve kazazede ...'e meslekte kazanma gücü kaybı nedeni ile gelir bağlayan davalı Kuruma kusur izafesinin mümkün olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, Mahkeme tarafından alınan Adli Tıp 3. İhtisas Kurulu tarafından hazırlanan rapor ile davalının iş göremezlik oranının %21 olarak belirlendiğini, Adli Tıp Kurumu raporu ile Sosyal Güvenlik Kurumu raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verildiğini, davalının sol ayağındaki rahatsızlığın kronik olduğunu, davalının kötüniyetli olduğunu, kazanın davalının dikkatsizliği nedeniyle meydana geldiğini, davacı şirket tarafından iş sağlığı ve iş güvenliği önlemlerinin alındığını, maluliyet oranı belirlenirken davalının kusurunun ağırlığının göz önünde bulundurulması gerektiğini belirterek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi istemiyle istinaf yasa yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı sigortalı ...'in, davacı şirkete ait iş yerinde çalışmakta iken 19.11.2012 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik derecesinin; Kurum Sağlık Kurulunun 09.01.2017 tarih 81 sayılı raporunda % 12,1 olarak, Yüksek Sağlık Kurulunun 25.07.2018 tarih, 58/12433 sayılı raporunda; düzeltme kaydıyla E cetveline göre % 21 olarak, eldeki dosya üzerinden yeniden aldırılan Yüksek Sağlık Kurulunun 27.01.2021 tarih, 2021/1392 sayılı raporunda; önceki karara atıfta bulunularak kararda değişiklik yapılmasına gerek bulunmadığı yönünde, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 28.12.2022 tarih ve 27309 sayılı raporunda E cetveline göre %21 olarak, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 26.10.2023 tarih, 3296 sayılı raporunda E cetveline göre %21 olarak belirlenmiş olup İlk Derece Mahkemesi tarafından, sürekli iş göremezlik derecesinin belirlenmesinde açıklanan yasal mevzuat ve yerleşik uygulama dikkate alınarak yargılama yürütülmüş, raporlar arasındaki çelişki giderilmek suretiyle sürekli iş göremezlik derecesi belirlenmiş, çözümlenmesi teknik bilgiyi gerektiren sürekli iş göremezlik derecesinin tespitine ilişkin uyuşmazlıkta dosyadaki mevcut raporlar dikkate alınarak sonuca gidilmiş olduğundan karar usul ve esas yönlerden hukuka uygun bulunmakla davacı vekilinin istinaf nedenleri yerinde olmadığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf dilekçesinde belirttiği hususlar doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

1 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 95 ve 506 sayılı Kanun’un 109 uncu maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.