Karar Detayı

MAHKEMESİ: İş Mahkemesi

SAYISI: 2017/467 E., 2020/252 K.

KARAR: Kabul

Taraflar arasındaki rucüan tazminat istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2023 tarihli, 2023/2233 Esas ve 2023/2735 Karar sayılı kararıyla Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Davacı Kurum vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; kusur raporuna itiraz ettiklerini, kesinlik olmadığını, davalının %100 kusurlu olduğunu ve mahkeme kararının hatalı olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davacı Kurum vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

25.10.2017 tarihinde yürürlüğe giren 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 12.01.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) kanun yollarına ilişkin hükümleri, iş mahkemelerince verilen kararlar hakkında da uygulanır.

6100 sayılı Kanun’da ise karar düzeltme kanun yolu düzenlemesine yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, Dairemiz kararında maddi hata bulunmadığı gibi Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı Kurum vekilinin karar düzeltme talepli dilekçesinin REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.