Karar Detayı

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/487 E., 2022/1744 K.

KARAR: Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 3. İş Mahkemesi

SAYISI: 2016/28 E., 2021/318 K.

Taraflar arasındaki iş kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar ile davacı tarafın istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvrunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, İŞKUR vasıtasıyla 02.04.2015 tarihinde davalı iş yerinde engelli kadrosunda çalışmaya başladığını, müvekkilinin tozlu ortamlarda çalıştırılması ve buna tedbir olarak maske dahil hiçbir önlemin alınmamasının sonrasında müvekkilinde astım hastalığının ortaya çıktığını, müvekkilinin işe başladıktan sonra 10.06.2015 tarihinde aldığı özürlü sağlık kurulu raporuna göre özür oranının %46'ya yükseldiğini, müvekkilinin işten çıkarıldıktan sonra 07.01.2016 tarihinde özürlü sağlık kurulu raporuna göre özür oranının %53 e yükseldiğini, müvekkilinin iş akdinin haksız bir şekilde feshedildiğini, müvekkilinin maluliyeti için 1.000,00 TL maddi tazminat ve uğramış olduğu manevi acılar için ise 50.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının maluliyetinin artması ile müvekkili şirketteki çalışması arasında bir nedensellik bağının bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Mahkemece, davacının herhangi bir meslek hastalığına yakalanmadığı gerekçesiyle sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiştir.

2.Davacı vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince "Mahkememiz kararı davacı vekiline 14.02.2022 tarihinde, davalı vekiline 14.02.2022 tarihinde tebliğ edilmiş olup istinaf başvuru süresi 01.03.2022 tarihinde sona ermiştir. Davacı vekili ise istinaf başvuru dilekçesini 07.03.2022 tarihinde ibraz etmiştir. Açıklanan bu nedenlerle süresi içerisinde olmayan iş bu istinaf başvuru dilekçesinin HMK 346/1 inci maddesi gereği reddine..." gerekçesiyle davacı tarafın istinaf isteminin reddine dair ek karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; "Öncelikle ilk derece mahkemesi tarafından istinaf başvurusu dilekçemizin reddi kararı usul ve kanuna aykırıdır. İstinaf başvurumuzun kabulüne karar verilmeli idi şöyle ki; ekte sunduğum HES (hayat eve sığar) uygulama çıktısından ve T.C. Sağlık Bakanlığı mesaj bilgilendirme çıktısından da anlaşılacağı üzere pozitif vaka ile temas ettiğimden 01.03.2022 tarihinden 08.03.2022 tarihine kadar izolasyonda kalmam gerektiğinden ve zorunlu izolasyon (karantina) süresince durumum riskli olduğundan istinaf başvuru süresinin son günü olan 01.03.2022 tarihinde istinaf başvuru dilekçesi bahse konu mücbir sebepten dolayı verilememiş 07.03.2022 tarihinde ancak verilebilmiştir. İş bu sebeple istinaf başvuru dilekçemizin mücbir sebep dolayısıyla süresinde kabul edilip, istinaf başvuru dilekçemizin reddi kararının ortadan kaldırılmasını ve istinaf başvurumuzun kabulüne karar verilmesini ve istinaf ve re'sen dikkate alınacak sebepler doğrultusunda ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasını talep etme zarureti hasıl olmuştur." gerekçeleriyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Her ne kadar mahkemece verilen ek karar gerekçesinde ve davacı vekilinin ek karara karşı istinaf dilekçesinde istinaf başvuru süresinin 01.03.2022 tarihinde sona erdiği ifade edilmiş, davacı vekilince 01.03.2022 tarihinden itibaren izolasyonda kalması gerektiği belirtilmiş ise de; davacı vekiline 14.02.2022 tarihinde gerekçeli kararın tebliği üzerine 6100 sayılı HMK.’nun 92/2 maddesindeki “ Süre; hafta, ay veya yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay veya yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biter.” şeklindeki düzenleme gereği 2 haftalık süre 28.02.2022 tarihinde sona erdiğinden ve sonuç olarak süresi içinde verilmeyen istinaf dilekçesi söz konusu olduğundan davacı tarafın istinaf talebinin reddine dair ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır..." gerekçesiyle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi ek kararının yerinde olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 92, 346, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.