Karar Detayı

MAHKEMESİ: Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/2042 E., 2022/32 K.

KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Van 2. İş Mahkemesi

SAYISI: 2018/53 E., 2021/284 K.

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Ulu İnş. Tur. San ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Ulu İnş. Tur. San ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının inşaatın dış cephe iskelesinin 7. katından aşağı düşerek yaralanması sonucu iş kazası nedeniyle çalışma gücünü büyük ölçüde yitirdiğini belirterek fazlaya dair talep hakları saklı kalmak kaydıyla 500,00 TL tedavi gideri, 200,00 TL ekonomik geleceğinin sarsılmasından dolayı, 200,00 TL kazanç kaybı, 100,00 TL çalışma gücünün azalmasından yitirmesinden kaynaklı olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın iş kazasının meydana geldiği tarihten işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep etmiş, ıslahla maddi tazminata ilişkin talebini 146.962,68 TL olarak arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olayın davacının kusuru ile meydana geldiğini, davacıya iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitimi verildiğini, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar arasında asıl alt işveren ilişkisi bulunduğu, davacının davalı asıl işveren Ulu İnş. Şti.'nin yapımını üstlendiği ve diğer davalıya taşere ettiği bina inşaatında çalışmaktayken 02.10.2017 tarihinde dış cephe sıvasında iskele üzerinde el arabasıyla geri geri hareket ederken 7. kattan aşağıya düşerek düşüp yaralandığı, SGK müfettişi tarafından 18.09.2019 tarihli inceleme raporunda olayın iş kazası olduğu belirtilerek kazanın gerçekleşmesinde davalı Ulu İnş. Şti.'nin % 50, davalı ...'in ise % 50 oranında kusurlu olduklarının tespit edildiği, davacının sürekli iş göremezlik derecesinin Yüksek Sağlık Kurulu kararı ile % 20 oranında olduğunun bildirildiği, kusur raporunda; davaya konu olayın meydana gelmesinde alt işveren ...'in % 50, asıl işveren Ulu İnş. Şti.'nin % 30 ve davacının ise % 20 oranında kusurlu olduklarının, hesap uzmanı hukukçu bilirkişi tarafından tanzim olunan hesap raporunda; davacının zararının 146.962,68 TL olduğunun bildirildiği, hesap bilirkişisi ve kusur bilirkişileri tarafından tanzim olunan raporların usul, yasa ve dosya kapsamına uygun denetime elverişli olduğu, ayrıca olayın oluş şekline, kusur oranına, davacı tarafın duyduğu elem ve ıstırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 tarih ve 1966/7 7 E K sayılı içtihadı birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine, hak ve nesafet kurallarına göre manevi tazminatın belirlendiği gerekçeleri ile 146.962,68 TL sürekli ve geçici iş göremezlikten kaynaklı maddi tazminatın kaza tarihi olan 02.10.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, tedavi gideri ve ekonomik geleceğin sarsılmasından kaynaklı maddi tazminat taleplerinin reddine, 30.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 02.10.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, bu hususta fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Ulu İnş. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; karara esas alınan kusur raporunu kabul etmediklerini, çalışanların iş sağlığı ve güvenliği eğitimi aldıklarına ve tüm ekipmanların kendilerine teslim edildiğine dair imzalı belgelerin bulunduğunu, gerekli denetimlerin yapıldığına dair tutanakların da dosyada bulunduğunu, kazanın davacının belindeki emniyet kemerini iskeleden sökmesi ile kendi kusurundan kaynaklandığını, yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile zararlandırıcı olayın, 02.10.2017 tarihinde davalıya ait inşaatın dış cephe sıva işinde çalışmakta olan sigortalının iskele üzerinde iken 7.kattan aşağı düşmesi sonucunda gerçekleştiği ve olay nedeniyle davacının maluliyetinin %20 olarak tespit edildiği, Kurum inceleme raporunda; kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesine göre iş kazası olduğu, kazada işverenlerin kusurlu olduğu, sigortalının ise kusursuz olduğunun belirtildiği, mahkemece alınan ilk kusur raporunda davalı ...'e %50 oranında, sigortalıya %20 oranında, davalı şirkete %30 oranında kusur atfedildiği, belirtilen kusur oranları ile kurumca belirlenen kusur oranları arasında çelişki oluşması üzerine mahkemece tekrar alınan raporda ilk raporu doğrular nitelikte olduğundan istinaf eden davalı işverenlerin %80 oranında kusurlu olduğunun kabulü ile sonuca gidildiği, Yerel mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda; işverenin 6331 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi uyarınca gereken denetimlerin yapılmaması ve iş güvenliğinin çalışanın kendi insiyatifine bırakılması nedeniyle kusurlu sayıldığının anlaşıldığı, kusur raporunun dosya içeriğine, olayın meydana geliş şekline, 4857 sayılı İş Kanunu ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu hükümlerine uygun düştüğü gerekçesiyle davalının istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Ulu İnşaat Ltd.Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili, davalı şirkete atfedilen kusur oranını kabul etmediğini, davacıya iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verildiğini, ve koruyucu malzeme teslim edildiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 417 inci maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 13, 16, 20 ve 21 inci maddeleri ile 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanun'un 4 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Ulu İnşaat Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.