Karar Detayı

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2023/256 E., 2023/764 K.

KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI: 2022/289 E., 2023/39 K.

Taraflar arasındaki sürekli iş göremezlik oranının tespiti ile bu oran üzerinden gelir bağlanması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 04.07.2015 tarihinde geçirdiği iş kazası neticesinde sürekli iş göremezlik oranının %41.2 olarak tespitini ve bu oran üzerinden gelir bağlanmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili, söz konusu iş kazasından dolayı Kurum tarafından tüm tetkikler ve raporlar oluşturulmuş olup 05.07.2018K. 05084 Karar tarihli Sağlık Kurulu Kararı ile sürekli iş göremezlik derecesinin %30 olarak belirlendiğini, davacı tarafın ... 4. İş Mahkemesinin 2016/680 E. sayılı dosyası ile yargılama yapıldığını ve dosya kapsamında alınan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 18.09.2019 tarihli raporunda %41,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğinin belirtilmesinin yeterli delil olarak kabul edilmemesi gerektiğini beyan ederek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, ... 4. İş Mahkemesinin 2016/680 Esas ve 2021/206 Karar sayılı dosyasında alınan Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulunun 18.09.2019 tarihli ve 16011 karar sayılı, Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 09.07.2020 karar tarihli ve 1290 karar sayılı raporları incelenmiş ve sigortalının iş yerinde 04.07.2015 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %41,2 olduğunun tespit edildiği belirtilerek davanın kabulüne, davacı ... TC kimlik numaralı ...'ın davalı ...... A.Ş. unvanlı işverene ait iş yerinde 04.07.2015 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %41,2 olduğunun ve davacıya bu oran üzerinden 01.07.2018 tarihinden itibaren sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili, Adli Tıp Kurumu raporuna itiraz ederek Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini beyan ederek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Davalı Kurum vekili, Mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Adli Tıp Kurumu Raporunun çelişkili olduğunu, davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesi gerektiğini beyan ederek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosya içeriğinde Adli Tıp Kurumu Adli Tıp Üçüncü İhtisas Kurulunun 18.09.2019 tarihli ve 16011 karar sayılı raporu ile sürekli iş göremezlik derecesinin %41,2 oranında, Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 09.07.2020 karar tarihli ve 1290 karar sayılı raporu ile sürekli iş göremezlik derecesinin %41,2 oranında tespit edildiği, belirtilen gerekçe ile İlk Derece Mahkemesi kararının dava dosyası kapsamında mevcut maddi delillere uygun, yasal ve hukuksal gerekçelere dayandığı, delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik ve kamu düzenine aykırı bir halin varlığının tespit edilemediği belirtilerek HMK'nin 353/1 b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 04.07.2015 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının %41.2 olduğunun ve bu oran üzerinden gelir bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 19, 95 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.