Karar Detayı

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/452 E., 2022/1706 K.

KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI: 2019/9 E., 2021/234 K.

Taraflar arasındaki, malüliyet aylığının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptali ile malüliyet oranın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 29.04.2014 tarihinde ... ili Kamu Hastaneleri Birliği Genel Sekreterliği ... Eğitim Araştırma Hastanesi'nden Engelli Sağlık Kurulu raporu aldığını, bu sağlık kurulu raporu sonucunda ise müvekkilinin %42.4 oranında maluliyeti olduğunun ortaya çıktığını, efor gerektiren işlerde çalışamadığı için SGK'ya başvurarak 2106167900 tahsis numarası ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 31 inci maddesi gereğince vergi indiriminden yararlanması dolayısıyla yaşlılık aylığına hak kazandığını, müvekkilinin SGK tarafından kontrol amacı ile Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesine sevk edildiğini ve yeniden rapor aldırıldığını, 03.05.2017 tarihli raporda da müvekkilin maluliyet oranının %45 olarak belirlendiğini, müvekkilinin bu şekilde birçok kez rapor aldırılması için sürekli hastaneye sevk edildiğini, son rapor tarihi üzerinden henüz bir yıl dahi geçmemişken ve son iki raporda maluliyet oranının % 40'ın üzerinde olmasına rağmen, müvekkilinin 27.02.2018 tarihinde bu kez de Necmettin Erbakan Üniversitesi Hastanesine, hakem hastane sıfatıyla sevk edilerek yeniden rapor aldırılmasının istenildiğini, Necmettin Erbakan Üniversitesi Hastanesi'nce düzenlenen 21.06.2018 tarihli raporda maluliyet oranının %38 olarak belirlendiğini, raporda maluliyet oranı %38 olarak belirlendikten sonra müvekkilline ödenen yaşlılık aylığı ödemelerinin artık yapılmayacağı ve yapılan yersiz ödemelerin iadesinin istenildiğini beyanla müvekkilinin maluliyet oranının yeniden ve doğru bir şekilde tespiti ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; davacının maluliyet oranının % 40'ın altında olduğunu, müvekkili Kurum işlemlerinde hukuka aykırılık olmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, davacının maluliyet oranının Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu'nun 11.03.2021 tarihli 400 sayılı kararı ile %43 (yüzde kırküç) olduğunun tespitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmiş.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesinin 21.06.2018 tarihli 998 nolu Engelli Sağlık Kurulu Raporunda, davacının engel oranı %38 olarak tespit edildiği, davacının maluliyet oranının %40’ın altında olduğu, dosya kapsamında aldırılan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporunu kabul etmedikleri, kurum işleminde hukuka aykırılık olmadığı, raporlar arasında çelişkinin giderilmeden davanı kabulüne karar verilmesinin kurum aleyhine yargılama gideri ile vekalet ücretine hükmedilmesinin doğru olmadığı gerekçeleriyle, yerel mahkemece verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ...raporlar arasındaki çelişki nedeniyle ATK Adli Tıp 2. Üst Kurulu'na dosyanın sevki ile maluliyet raporu alındığı, Adli Tıp Kurumu Adli Tıp 2. Üst Kurulu'nun 11.03.2021 tarih ve 400 sayılı raporunda davacının tüm vücut fonksiyon kaybı oranının % 43 olarak mütalaa edildiği, dolayısıyla davacının maluliyet oranı dikkate alındığında, Kurum işleminin yerinde olmadığı, sonuç olarak Yerel Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1 b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, maluliyet aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile maluliyet oranın tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, özellikle Adli Tıp Kurumu raporları ile dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi