Karar Detayı

MAHKEMESİ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2023/1631 E., 2023/1339 K.

KARAR: Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Kayseri 7. İş Mahkemesi

SAYISI: 2022/249 E., 2023/14 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 2006 2007 tarihleri arasında Kayseri Erciyesspor Kulübü Derneğinin asil üyesi olarak görev yaptığını belirterek 9064604, 9062038, 9062039 , 9062021, 9064733, 9064669 numaralı 6 adet ödeme emrinin zamanaşımı ve temsil ve imza yetkisinin bulunmadığı, sorumluluğu olmadığı sebeplerine dayanarak iptalini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurumun 22.03.2022 tarihli yazısı ile davacının Kayseri Erciyes Spor Kulübü Derneğinin yönetim kurulu asil üyesi olarak görev aldığı 23.06.2007 21.12.2008 tarihlerine tekabül eden 2007/12 2008/1, 2, 3, 4, 5. dönemlerine ilişkin Kurum alacaklarının işbu dava açıldıktan sonra 7326 sayılı yapılandırma kanunu kapsamında yapılandırılmak suretiyle dava dışı dernek yöneticileri tarafından ödenmiş olması nedeniyle bu dönemler bakımından davanın konusuz kalmış olduğu, 2016/33664, 2017/18632 ile 2017/18633 takip numaralı ödeme emirlerinin Kurum tarafından iptal edildiğinin bildirilmiş olması nedeniyle bu ödeme emirlerine konu alacaklar bakımından da davanın konusuz kalmış olduğu, 2016/22664 takip numaralı ödeme emrinin 2015/12 dönemine ilişkin Kurum alacağına yönelik olduğu ve bu dönemde davacının söz konusu derneğin yönetim kurulunda görev almadığından 2016/22664 takip numaralı dosyadan çıkartılan ödeme emrine konu Kurum alacaklarından sorumlu olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile

1 Davacı hakkında düzenlenen 2016/22664 takip numaralı ödeme emrinin iptaline,

2 Davacı hakkında düzenlenen 2016/33664, 2017/18632 ile 2017/18633 takip numaralı ödeme emirlerinin Kurum tarafından iptal edilmiş olması nedeniyle bu ödeme emirleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına,

3 Davacı hakkında düzenlenen 2008/11011, 2008/22626, 2008/22627 takip numaralı ödeme emirlerine konu 23.06.2007 21.12.2008 tarihlerine tekabül eden 2007/12 2008/1,2,3,4,5 dönemlerine ilişkin Kurum alacaklarının 7326 sayılı yapılandırma kapsamında ödenmiş olması nedeniyle bu ödeme emirleri yönünden karar verilmesine yer olmadığına,

4 02.08.2022 tarih 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 21.04.2022 tarih 2021/119 Esas 2022/48 Karar sayılı kararı ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 58 inci maddesinin beşinci fıkrasının Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi nedeniyle %10 haksız çıkma tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; 15 günlük hak düşürücü süre içinde ödeme emirlerine itiraz edilmediğini, Kayseri Erciyes Spor Kulübü yönetim kurulu üyesi olduğu tarihler arasında ödeme emirlerinden davacının sorumlu olduğunu, yönetim kurulu üyesi olunmayan dönem için düzenlenen ödeme emirlerinin iptal edildiğini, idare yazısı uyarınca işlem yapan Kurumun kusurlu olmadığını, yapılandırmaya başvurulduğundan zamanaşımı itirazlarının yerinde olmadığını, prim borçlarının spor kulubünden tahsil edilemeyeceğinin anlaşıldığını istinaf başvuru sebepleri olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılandırma kapsamında bir kısım ödeme emirlerinin dava dışı kişilerce ödendiği, bir kısım ödeme emirlerinin de davalı Kurum tarafından iptal edildiği, geriye kalan ödeme emri döneminde de davacı yönetim kurulu üyesi olmadığından ödeme emrinin iptaline karar verildiği, yapılandırma kanununun yargılama giderlerine ilişkin hükmü, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı da dikkate alınarak verilen hükmün isabetli olduğu gerekçesiyle, davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili, Kayseri Valiliğinin ilgi birimlerince Kuruma verilen 21.02.2019 tarihli cevabi yazı doğrultusunda işlem yapan kuruma bu nedenle kusur atfedilmesinin mümkün olmadığı, zira Kurumun ilgili bilgi ve belgelerin tarafına gönderilmesi üzerine davacının sorumlu olmadığı dönemlere ait ödeme emirlerini davacı yönünden iptal ettiğini, davacı yanca kendisine gönderilen ödeme emirlerinin hiç birine itiraz edilmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6183 sayılı Kanun'un 35, mükerrer 35, mülga 506 sayılı Kanun'un 80 inci ve 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesidir.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun" taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26 ncı maddesinde hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği açıklanmış olmakla, hukuk yargılamasına “istemle bağlılık” ilkesi egemen kılınmıştır.

Eldeki dosyada, davacı vekili dava dilekçesinde, 2008/22626, 2008/22627, 2016/33664, 2017/18632, 2008/11011, 2017/18633 takip numaralı 6 adet ödeme emrinin iptalini talep etmiştir. 2016/22664 takip numaralı ödeme emri dava konusu yapılmadığı halde mahkemece talep aşılarak ödeme emrinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

3.Kabule göre de talep konusu olmayan ödeme emrinin iptaline karar verilmesine rağmen 6183 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine ilişkin olarak yazılı gerekçe ile hüküm tesisi yerinde bulunmamıştır.

4.Ne var ki bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 nci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı Kurum vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine;

2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan "1 Davacı hakkında düzenlenen 2016/22664 takip numaralı ödeme emrinin iptaline" ve (4) numaralı bendinde yer alan "02.08.2022 tarih 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 21.04.2022 tarih 2021/119 Esas 2022/48 Karar sayılı kararı ile 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 58 inci maddesinin beşinci fıkrasının Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmesi nedeniyle %10 haksız çıkma tazminatı talebinin reddine" ibarelerinin silinmek suretiyle hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.