Yargıtay 10. CD 2023/15990 E. 2025/632 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 1.2007/257 E., 2008/1133 K.

SUÇ: Kenevir ekme

İNCELEME KONUSU

KARARLAR: 1. Mahkûmiyet 2. Düşme

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararların kanun yararına bozulması

Diyarbakır 3.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen 25.11.2008 tarihli kararı ile hükümlü hakkında, kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23/son ve 765 sayılı TCK'nın 59/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesi uyarınca ertelenmesine, 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 30.01.2009 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Diyarbakır 3.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen 11.11.2021 tarihli kararı ile, 25.11.2008 tarihli ve 2007/257 Esas, 2008/1133 Karar sayılı hükmün 5271 sayılı CMK'nın 231/10.maddesi uyarınca ortadan kaldırılarak düşmesine karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 12.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 11.07.2023 tarihli ve 2022/11926 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB 2023/84128 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.09.2023 tarihli ve KYB 2023/84128 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1 Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2008 tarihli ve 2007/257 Esas, 2008/1133 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 28.06.2007 tarihinde işlendiği iddia olunan 257 kök hint keneviri ekme eleminden dolayı Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2007 tarihli ve 2007/14431 soruşturma, 2007/5108 esas, 2007/2475 sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Kanun'un 23/son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 ve 54/4. maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep edildiği, yapılan yargılama sonucunda Mahkemesince hüküm kısmında 2313 sayılı Kanun'un 23/son maddesi gereğince belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62/1 maddesi yerine, 765 sayılı Kanun'un 59/2. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle karma uygulama yapılmasında,

2 Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/1195 Esas, 2021/1077 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Kabule göre de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın denetim süresini yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirdiği cihetle, sanık hakkında mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılarak, Cumhuriyet Savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/10 ve 223/8. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararının ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 28.06.2007 tarihinde işlediği kenevir ekme suçundan yapılan soruşturma sonunda, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2007 tarihli ve 2007/14431 Soruşturma, 2007/5108 Esas, 2007/2475 sayılı iddianamesi ile 2313 sayılı Kanun’un 23/son, 5237 sayılı TCK’nın 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Yapılan yargılama sonucunda, Diyarbakır 3.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.11.2008 tarihli ve 2007/257 Esas, 2008/1133 Karar sayılı kararı ile, sanığın 2313 sayılı Kanun’un 23/son ve 765 sayılı TCK’nın 59/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine, 5237 sayılı TCK’nın 51/3.maddesi uyarınca 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

C. Sanığın 08.11.2021 tarihli dilekçesi ile davanın düşürülmesine karar verilmesini talep etmesi üzerine, Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.11.2021 tarihli ve 2021/1195 Esas, 2021/1077 Karar sayılı kararı ile; CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen hükmün CMK'nın 231/10. maddesi uyarınca ortadan kaldırılarak düşmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre;

1. Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2008 tarihli ve 2007/257 Esas, 2008/1133 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Sanığın, 28.06.2007 tarihli kenevir ekme suçundan dolayı Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2007 tarihli iddianamesi ile 2313 sayılı Kanun'un 23/son, 5237 sayılı TCK'nın 53 ve 54/4. maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep edildiği, yapılan yargılama sonucunda Mahkemesince, 2313 sayılı Kanun'un 23/son maddesi gereğince belirlenen temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi yerine, 765 sayılı TCK'nın 59/2. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle karma uygulama yapılması,

2. Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2021 tarihli ve 2021/1195 Esas, 2021/1077 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, ceza infaz edilmiş sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın denetim süresini yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirmesi halinde, sanık hakkında mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılarak, Cumhuriyet Savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediği, 5237 sayılı TCK'nın 51/1.maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş gibi değerlendirme yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 231/10.maddesi uyarınca mahkumiyet kararının ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2008 tarihli ve 2007/257 Esas, 2008/1133 Karar sayılı kararı ile aynı mahkemenin 11.11.2021 tarihli ve 2021/1195 Esas, 2021/1077 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4 b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.