Yargıtay 10. CD 2022/16856 E. 2025/3183 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularına ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak karar verildiğine,

2. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığına,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin sanık hakkında suçun sübut bulduğuna ilişkin gerekçesi, olay tutanağı ve dosya içeriğine uygun olduğundan, Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

A. Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca hesaplanırken "her bir günü takdiren 20. TL. hesabıyla 25.000 TL. adli para cezasına çevrilerek 8 YIL 4

AY HAPİS VE 16.660 ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," denilerek çelişki oluşturulması,

B. Gerekçeli karar başlığında tutukluluk süresinin gösterilmemesi,

Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Hükmün adli para cezasına ilişkin bölümünden "..25.000 TL. adli para cezasına çevrilerek..." ibaresinin çıkartılarak yerine "..16.660,00 TL. adli para cezasına çevrilerek..." ibaresinin eklenmesi

2. Gerekçeli karar başlığına sanığın tutuklu kaldığı 17.02.2018 31.05.2018 tarihlerinin eklenmesi,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.