Yargıtay 10. CD 2020/7605 E. 2025/3181 K.

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: 1. 2313 sayılı Kanun'a muhalefet

2. Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER: 1. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı (2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin)

2. Mahkûmiyet (Uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna ilişkin)

TEMYİZ EDENLER: Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ: 1. İade (Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden

2. Bozma (Mahkûmiyet kararı yönünden)

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. 2313 sayılı Kanun'a Muhalefet Suçuna İlişkin Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, aynı maddenin 12. fıkrasına göre temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olması nedeniyle, sanık ve müdafiinin bu konudaki temyiz istekleri itiraz olarak kabul edilerek dosyanın incelenmeksizin merciince karar verilmek üzere, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B. Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçuna İlişkin Kurulan Hüküm Yönünden;

18.04.2014 tarihli keşif zaptı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, Tebliğnamenin eksik araştırma yapıldığına ilişkin bozma gerekçesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 7242 sayılı Kanun kapsamında yapılan değişiklikler nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan suça konu uyuşturucu maddenin 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1. Hükmün müsadereye ilişkin kısmından ''TCK'nın 54. maddesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''TCK’nın 54/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

2. TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararından ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

Suretiyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2025 tarihinde karar verildi.