Yargıtay 10. CD 2023/17388 E. 2025/2007 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 03.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 2023/13891 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB 2023/94375 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB 2023/94375 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/1. maddesi gereğince hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından, anılan Kanun'un 43. maddesi gereğince 1/2 oranında artırım yapıldığında 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği hâlde, hesap hatası yapılarak sanık hakkında 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesini takiben, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına yerine, 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 20.05.2021 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 11.10.2021 tarihli ve 2021/129117 Soruşturma, 2021/4914 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın şüpheliye 28.02.2022 tarihinde tebliğ edilerek 16.03.2022 tarihinde kesinleştirildiği,

B. Şüphelinin 21.03.2021, 16.05.2021, 20.05.2021, 03.06.2021, 12.07.2021, 09.12.2021 ve 30.12.2021 tarihlerinde yine kullanmak için uyuşturucu madde bulundurması nedeniyle başlatılan soruşturma dosyalarının 2021/129117 sayılı soruşturma ile birleştirilmesine karar verildiği,

C. Şüphelinin 17.04.2022 tarihinde yine kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2022 tarihli ve

2021/129117 Soruşturma, 2022/35068 Esas, 2022/25675 sayılı iddianamesi ile İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

D. Sanığın 02.10.2021, 03.12.2021, 02.01.2022, 04.01.2022, 10.01.2022, 07.03.2022, 23.04.2022 ve 27.04.2022 tarihli aynı nitelikteki eylemleri nedeniyle doğrudan açılan kamu davalarının da İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/689 Esas sayılı davası ile birleştirilmelerine karar verildiği,

E. Yapılan yargılama sonucunda, İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 06.04.2023 tarihli ve 2022/689 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 7 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

F. Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca tayin edilen "2 yıl 6 ay hapis" cezasından aynı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapıldığında "3 yıl 9 ay hapis" cezasına hükmedilmesi gerektiği hâlde, hesap hatası yapılarak sanık hakkında "4 yıl 4 ay 15 gün hapis" cezasına hükmedilmesini takiben, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında "3 yıl 1 ay 15 gün hapis" cezasına yerine, "3 yıl 7 ay 22 gün hapis" cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

G. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İzmir 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2023 tarihli ve 2022/689 Esas, 2023/311 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının ikinci paragrafında yer alan "4 YIL 4 AY 15 GÜN HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkarılarak yerine "3 YIL 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafında yer alan "3 YIL 7 AY 22 GÜN HAPİS CEZASIYLA CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin çıkarılarak yerine "3 YIL 1 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ibaresinin yazılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.