Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi, 62. maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, itiraz edilmeksizin 09.05.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 2022/18104 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB 2023/93916 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.09.2023 tarihli ve KYB 2023/93916 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre; sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine, İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/111 esas, 2022/262 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, ihbara konu olan Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/716 esas, 2021/600 sayılı kararı ile sanık hakkında Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, kurulan hükümlerin sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir "hüküm" olmadığı, bunun sonucu olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmayıp, bu kararların kasıtlı suçtan mahkumiyet olarak kabul edilme imkanı bulunmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanmasında isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 21.12.2011 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 19.06.2012 tarihli ve 2012/24725 Soruşturma, 2012/39513 Esas, 2012/19236 sayılı iddianamesi ile İstanbul 19. Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. İstanbul 19.Sulh Ceza Mahkemesinin 21.11.2012 tarihli ve 2012/380 Esas, 2012/2624 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, kararın 22.12.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

C. Kocaeli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce yükümlülüklerine uygun davranmadığından infaz dosyasının kapatıldığının bildirilmesi üzerine, İstanbul 19. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.09.2013 tarihli ve 2013/247 Esas, 2013/975 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi ve 62. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 09.10.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

D. Sanığın denetim süresi içerisinde 22.08.2015 tarihinde işlediği "alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altında araç kullanma" suçundan Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/716 Esas, 2021/600 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 179/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin ve kararın 11.01.2022 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, basit yargılama usulü uygulanarak İstanbul 21.Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12.04.2022 tarihli ve 2022/111 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararı ile, hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1.maddesi, 62.maddesi ve 5271 sayılı CMK'nın 251/3.maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Dosya kapsamına göre; sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine, İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, ihbara konu olan Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/716 Esas, 2021/600 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma" suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kurulan hükmün sanık hakkında hukukî bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir "hüküm" olmadığı, bunun sonucu olarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinde sayılan hükümlerden olmayıp, bu kararların kasıtlı suçtan mahkûmiyet olarak kabul edilme imkanı bulunmadığı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/111 Esas, 2022/262 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4 b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.