Yargıtay 10. CD 2023/17488 E. 2025/1808 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2017/587 E., 2017/752 K.

SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 19.01.2018 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 20.09.2023 tarihli ve 2023/6771 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB 2023/103400 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB 2023/103400 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli kararının 19.01.2018 tarihinde kesinleşmesi sonrasında, sanığın denetim süresi içerisinde, 31.01.2019 tarihinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle erteli hapis cezasının tamamen infazına ilişkin Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.05.2020 tarihli ve 2017/587 Esas, 2017/752 sayılı kararının, Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli kararının kanun yararına bozulması halinde infaz kabiliyetinin olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Benzer bir konuya ilişkin olarak, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 16.06.2021 tarihli ve 2020/18965 Esas, 2021/7640 Karar ve 21.06.2021 tarihli ve 2020/21397 Esas, 2021/7865 Karar sayılı ilâmları ile benzer diğer ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye usulüne uygun tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, anılan kararın infazına başlanmış olmasının hatta tedbirin infazının tamamlanmasının bir önem arz etmediği gibi,

Tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infaz işlemlerinin, infazın yapıldığı tarihteki kurallara göre yapılması gerektiği, 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesinde yapılan ve ısrar teriminin de içinde yer aldığı değişikliklerin yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden sonra yapılan infaz işlemlerinde, sanığın kendisine yüklenen yükümlülüklere veya tedavinin gereklerine uygun davranmamakta "ısrar" ettiğinin kabul edilebilmesi için; sanığa tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurması gerektiği uyarısını içeren tebligat yapılması, sanığın başvuruda bulunmaması halinde, "önceki tebligat gereğince başvuruda bulunmadığı, bu tebligat üzerine öngörülen süre içinde de başvurmaması halinde yükümlülüklere ve tedavinin gereklerine uymamakta ısrar etmiş sayılacağı" uyarısı ile yeniden tebligat yapılması, bu tebligata rağmen de

başvuruda bulunmadığı takdirde, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar ettiği gerekçesi ile dava açılabileceği nazara alındığında,

Somut olayda, sanık hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.06.2015 tarihli ve 2015/6145 soruşturma, 2015/185 sayılı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/3. maddesi uyarınca şüpheli hakkında 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararın sanığa 09.07.2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, itiraz süresinin bitmesi beklenmeksizin gereğin takdir ve ifası için dosyanın 12.07.2015 tarihinde Isparta Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

Ayrıca, Isparta Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce çağrı yazısının tebliği amacıyla çıkartılan tebligatın da 26.08.2016 tarihinde doğrudan sanığın adres kayıt sistemindeki bilinen en son adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği,

Dolayısıyla, gerek sanık hakkındaki Isparta Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.06.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararına karşı itiraz süresi beklenmeden dosyanın Isparta Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne yollanması, gerekse Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce çıkartılan çağrı yazısının usulüne uygun tebliğ edilmemesi karşısında, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden davanın durmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 23.11.2017 tarihli ve 2017/587 Esas, 2017/752 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

B. Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 22.12.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4 d maddesi;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 309/4 d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli ve 2017/587 Esas, 2017/752 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

C. 5271 sayılı CMK'nın 309/4 d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının; "sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği sanığın ölümü nedeniyle DÜŞMESİNE" şeklinde DEĞİŞTİRİLMESİNE, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.