Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/49 E., 2016/295 K.

SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İTİRAZA KONU KARAR: Düzeltilerek onama

İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 10. Ceza Dairesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2021/11604 Esas, 2023/8565 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 tarihli ve KD 2016/172143 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, temyize konu 19.09.2014 tarihli suçun, önceki 2010 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulmuş 27.02.2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazı sırasında işlendiği, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin dördüncü ve beşinci fıkralarından değerlendirme yapılabilmesi icap ettiğinden Ankara (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin, 27.02.2014 tarihli ve 2012/631 Esas, 2014/245 Karar sayılı ve Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2015/396 Esas, 2015/399 Karar sayılı dosyalarının aslı ya da onaylanmış örneklerinin dosya içine alınması gerekeceğinden bahisle düzeltilerek onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde ve 25.01.2016 tarihli duruşma hazırlık tutanağı ile incelenmek üzere istenilmesine karar verilerek dosya içine alınan Ankara 34. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/396 Esas, 2015/559 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde, sanığın 2010 yılında işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan yapılan yargılama sonucunda hükmedilen 27.02.2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının 08.01.2015 tarihinde itirazın reddiyle kesinleştiği, tedbir kararı kesinleşmeden hüküm doğurmayacağı gibi kararın infazına da başlanamayacağı, bu kapsamda 19.09.2014 tarihli suçun 27.02.2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlenmemesi nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Dairemizin, 10.10.2023 tarihli ve 2021/11604 Esas, 2023/8565 Karar sayılı düzeltilerek onama kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava

dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.