Yargıtay 10. CD 2023/13555 E. 2024/26335 K.

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ: ...

SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1. maddesi, 62/1, 50/1 a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, temyiz edilmeksizin 19.12.2014 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/34394 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB 2023/66630 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB 2023/66630 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, şüphelinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanması için gönderilen uyarılı ilk başvuru davetiyesine uyarak 16.08.2013 tarihinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiği ve kendisine burada yazılı olarak yükümlülüklerinin tebliğ edildiği ve yükümlülüklerini ihlal etmesi halinde hakkında kamu davası açılacağının ihtar edildiği, ancak hükümlünün denetim planında belirtilen yükümlülüklerinin infazı esnasında, 10.12.2013 tarihli bireysel görüşmeye gelmeyerek yükümlülük ihlalinde bulunduğundan bahisle 24.12.2013 tarihli uyarı müzekkeresinin gönderildiği,

Şüphelinin daha sonra 23.12.2013 tarihli bireysel görüşmeye gelmeyerel yükümlülüklerini 2. kez ihlal etmesini müteakip, Mersin Devlet Hastanesinin 24.02.2014 tarihli raporu uyarınca Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşleri Değerlendirme Komisyonunun 18.03.2014 tarihli kararı ile denetim planının güncellenmesine karar verildiği ve 24.03.2014 tarihinde şüphelinin elden tebliğ almasını takiben yine şüphelinin 13.05.2014 tarihindeki seminere katılmayarak yükümlülük ihlalinde bulunduğundan şüphelinin; yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiğinden bahisle infaz kayıtlarının kapatılmasına karar verilmiş ise de;

Denetimli serbestlik müdürlüğünün kayıt kapatma kararından önce 10.12.2013 ve 23.12.2013 tarihli ihlallerden sonra şüpheli hakkında 24.03.2014 tarihinde yeniden denetim planı belirlendiği göz ardı etmiş olup, dolayısıyla ısrar şartı gerçekleşmeden kaydının kapatılarak kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, bu hâlde sanığın uyarılmasından bahsedilemeyeceği gibi, yükümlülüklerine uymamakta da ısrar etmiş sayılamayacağının kabulünün gerektiği cihetle, kamu davası hakkında durma kararı verilerek, hükmolunan denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 12.11.2012 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2013 tarihli ve 2012/43270 Soruşturma, 2013/286 Esas, 2013/19 sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,

B. Yapılan yargılama sonucunda Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli ve 2013/11 Esas, 2013/149 Karar sayılı kararı ile 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 20.06.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği, infazı için 18.07.2013 tarihinde Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

C. Mersin Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 22.07.2013 tarihli ve 2013/1621 DS sayılı çağrı yazısının tebliği üzerine sanığın müdürlüğe başvurduğu, 16.08.2013 tarihinde Uyulması Gereken Kurallar Formu imzalatılarak Denetim Planı hazırlandığı, 10.12.2013 tarihli bireysel görüşmesine katılmaması nedeniyle uyarılmasına karar verildiği, 23.12.2013 tarihli bireysel görüşmesine de katılmadığı, 24.12.2013 tarihli uyarı yazısının 07.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın babasının 25.02.2014 tarihinde müdürlüğe dilekçe vererek sanığın AMATEM servisinde yatarak tedavi gördüğünü bildirmesi ve hastane raporu ibraz etmesi üzerine denetim planının güncellenmesine karar verilerek yeniden denetim planı hazırlandığı, 13.05.2014 ve 30.06.2014 tarihli seminerlere katılmaması üzerine 15.07.2014 tarihinde dosyanın kapatılmasına karar verilerek dosyanın 16.07.2014 tarihinde Mersin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,

D. Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uymadığının bildirilmesi üzerine dosyanın ele alınarak Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24.10.2014 tarihli ve 2014/355 Esas, 2014/348 Karar sayılı kararı ile; sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62/1, 50/1 a ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında, Mersin Devlet Hastanesinin 24.02.2014 tarihli raporu uyarınca Denetimli Serbestlik Müdürlüğü İnfaz İşlemleri Değerlendirme Komisyonunun 18.03.2014 tarihli kararı ile denetim planının güncellenmesine karar verildiği ve 24.03.2014 tarihinde sanığın elden tebliğ almasını takiben sanığın 13.05.2014 tarihindeki seminere katılmayarak yükümlülük

ihlalinde bulunduğundan yükümlülüklere uymamakta ısrar ettiği gerekçesiyle infaz kayıtlarının kapatılmasına karar verilmiş ise de;

Denetimli serbestlik müdürlüğünün kayıt kapatma kararından önce 10.12.2013 ve 23.12.2013 tarihli ihlallerden sonra şüpheli hakkında 24.03.2014 tarihinde yeniden denetim planı belirlendiği gözetilerek yeni plana göre ilk ihlâlden sonra yeni bir uyarı yapılması gerekeceği, bu uyarı yapılmadan infaz dosyasının kapatılması nedeniyle, yükümlülüklerine uymaması nedeniyle davaya devam edilmesi koşulunun gerçekleşmediği anlaşıldığından; 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "kamu davasının durmasına" karar verilerek, hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi, denetimli serbestlik tedbirine uygun davranılmaması hâlinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

B. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2014 tarihli ve 2014/355 Esas, 2014/348 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4 a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.12.2024 tarihinde karar verildi.