Yargıtay 10. CD 2023/13497 E. 2024/26064 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanun ile değişik 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün, itiraz edilmeksizin 05.04.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 02.05.2023 tarihli ve 2022/30578 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB 2023/63259 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB 2023/63259 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2015 tarihli ve 2014/2165 esas, 2015/616 sayılı kararıyla 5560 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 191/6. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına karar verildiği ancak sanığın tedbire aykırı davrandığının anlaşılması karşısında, hüküm tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 191/7. maddesinde yer alan “Kişinin mahkûm olduğu ceza, tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde, infaz edilmiş sayılır; aksi takdirde, derhal infaz edilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkındaki hapis cezasının aynen infazına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, kesinleşmiş hüküm değiştirilip yeni bir hüküm kurularak bu kez 5560 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 191/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

B. 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesi "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar, kendisine okunup anlatılır." şeklinde hüküm içermektedir.

C. Somut olayda; sanığın yokluğunda verilen kararın sanığa ceza infaz kurumu aracılığıyla "almak" suretiyle tebliğ edildiği, inceleme konusu hükmün usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemesi sebebiyle kesinleşmediği anlaşılmıştır.

D. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu kararın, 5271 sayılı CMK'nın 267 vd. maddeleri uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.