Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ: ...

SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Gaziantep 5.Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2 e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 21.12.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/7201 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB 2023/61615 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2023 tarihli ve KYB 2023/61615 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/41361 Esas, 2022/1181 Karar sayılı ilamında yer alan ''...CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması yerine sanığın beraatine karar verilmesi, Bozmayı gerektirdiğinden,...'' şeklindeki açıklama değerlendirilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemesince sanık hakkındaki hüküm açıklanırken açıklanması geri bırakılan hükümde değişiklik yapılmaksızın mevcut haliyle açıklanması gerektiği gözetilmeden, beraat kararı verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesine muhalefet edilerek karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

A. Şüpheli hakkında, 06.06.2015 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2015 tarihli ve 2015/34223 Soruşturma, 2015/773 Karar sayılı kararı ile; 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, infazı için Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2015 tarihli ve 2015/34223 Soruşturma, 2015/20816 Esas, 2015/16630 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2017 tarihli ve 2015/642 Esas, 2017/37 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın, 17.02.2017 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği,

D. Sanığın denetim süresi içerisinde 06.01.2021 tarihinde işlediği basit yaralama suçundan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 01.12.2021 tarihli ve 2021/623 Esas, 2021/1104 Karar sayılı kararı ile, .... Aile içi yaralamaya ilişkin yürütülen soruşturmada sanığın tek başına uyuşturucu madde kullandığına ikrarı üzerine verilen 16.06.2015 tarihli erteleme kararının usulüne uygun olmadığı, sanığın ikrarının tek başına yeterli olmayacağı, sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığına ilişkin her hangi bir adli rapor veya laboratuvar sonucunun dosyada bulunmadığı ya da uyuşturucu veya uyarıcı maddeyi yanında bulundurduğuna/kullandığına dair tutanağının bulunmadığı, böylelikle sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2 e maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

E. 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemesince sanık hakkındaki hüküm açıklanırken açıklanması geri bırakılan hükümde değişiklik yapılmaksızın mevcut haliyle açıklanması gerektiği gözetilmeden, beraat kararı verilmesi, Kanun'a aykırı, bu nedenle Kanun yararına bozma istemi yerinde ise de;

Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/623 Esas, 2021/1104 Karar sayılı beraat kararının, sanık lehine verilmiş olan ve davanın esasını çözen bu karardan dolayı yeniden yargılama yapılmamak ve aleyhe sonuç doğurmamak üzere, hukuka aykırılığa işaret edilerek kanun yararına bozulması gerektiğinden,

Sanık hakkında, Gaziantep 30. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda verilen mahkûmiyet kararının da dayanaktan yoksun hale geleceği anlaşıldığından, Gaziantep 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2021 tarihli ve 2020/419 Esas, 2021/197 Karar sayılı kararına karşı da kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden Gaziantep 30. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2021 tarihli ve 2020/419 Esas, 2021/197 Karar sayılı kararına karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.11.2024 tarihinde karar verildi.