Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

A. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık mtidafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun sübut bulmadığına,

2. Mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına,

3. Eksik inceleme üzerine karar verildiğine,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri aşağıda belirtilen dışında yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilememiştir.

5237 sayılı TCK'nın 188/4 b maddesinde "Üçüncü fıkradaki fiillerin; okul, yurt, hastane, kışla veya ibadethane gibi tedavi, eğitim, askeri ve sosyal amaçla toplu bulunan bina ve tesisler ile bunların varsa çevre duvarı, tel örgii veya benzeri engel veya işaretlerle belirlenen sınırlarına iki yüz metreden yakın mesafe içindeki ıımumi veya umuma açık yerlerde işlenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında artırılır" şeklinde düzenlemenin bulunduğu, olay, yakalama, muhafaza altına alma tutanağı ile dosya kapsamına göre; tanık .'nın sanığın bulunduğu aracın sol ön camına yaklaştığı, sanığın tanığa birşey verdiğinin görüldüğü ve uyuşturucu madde (sentetik kannabinoid) satışının 5237 sayılı TCK'nın

188/4 b maddesi kapsamında kalan yerdeki özel araç içinde gerçekleştiği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarihli ve 2020/327 Esas, 2021/145 Karar sayılı kararı da gözetilerek; özel aracın, 5237 sayılı TCK'nın 188/4 b maddesinde belirtilen umumi veya umuma açık yerlerden olmadığı, dolayısıyla 5237 sayılı TCK'nın 188/4 b maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCK'nın 188/4 b maddesi uyarınca artırım yapılması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, Başkan ...'ın karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutuklu kalınan süre ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması dikkate alınarak sanık hakkındaki tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2 a maddesi uyarınca Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.10.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y G E R E K Ç E S İ

29.03.2021 tarihli Yakalama Tutanağı içeriğine göre; sanık ...'in plaka sayılı araç ile gezdiği ve uyuşturucu madde sattığı bilgisinin alınması üzerine yapılan araştırmada saat 14:25 sıralarında bahse konu aracın üzerinde park halinde çalışır vaziyette ve şoför

koltuğunda sanığın olduğu, bu esnada kullanıcı . yaklaşarak sol ön kapıdan sanık ile bir süre konuştuktan sonra cebinden çıkardığı parayı sanığa verdiği ve sanığın da bu şahsa parlak bir cisim (suç konusu uyuşturucu madde) verdiği olayda;

Çoğunluk kararında sözü edilen Ceza Genel Kurulunun 30.03.2021 tarih ve 2020/327 Esas, 2021/145 sayılı kararında hükme esas alınan üç olaydan ikisinde hem satıcı hem kullanıcı sanığa ait aracın içerisinde olup alışveriş araç içerisinde gerçekleştirilmiş, diğer olayda ise satıcı araç içerisindeyken dışarıdan gelen kullanıcı "camdan içeriye kafasını sokmak" suretiyle satıcı ile görüşerek uyuşturucu maddeyi almıştır.

Dolayısıyla bu olaylar ile yargılamaya konu somut olay birbirine benzememekte, olayımızda dışarıdan gelen kullanıcı sanığın aracına binmemiş satıcı sanık, kullanıcıya aracın dışarısına elini uzatarak uyuşturucu maddeyi vermiş olup Mahkemenin sanık hakkında TCK 'nın 188/4 b maddesini uygulaması hukuka uygun olduğundan çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum. 08.10.2024