Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/57 E., 2022/112 K.

SUÇLAR: 1. 2313 sayılı Kanun'a muhalefet

2. Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı bulundurmak

HÜKÜMLER: 1. Mahkûmiyet (2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden)

2. Hükmün açıklanmasına yer olmadığına (Kullanmak için

uyuşturucu veya uyarıcı bulundurmak suçu yönünden)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: 1. Onama (2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçu yönünden)

2. İade (Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı bulundurmak suçu yönünden)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozmaya uyularak, yapılan yargılama sonucunda, Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında;

2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, hükmün açıklanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; daha önce verdiği beyanlarının geçerli olduğuna, kullanmayı bıraktığına, dosyanın yeniden incelenerek beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında 2313 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden;

28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının "bir yıldan yedi yıla kadar hapis" cezasını öngördüğü, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile ikili bir ayrıma gidilerek, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yapan kişinin "dört yıldan on iki yıla kadar hapis ve beşyüz günden onbin güne kadar adlî para cezası" ile cezalandırılacağının öngörüldüğü ayrıca münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekiminin düzenlendiği ve "bir yıldan üç yıla kadar hapis" cezasının öngörüldüğü, suç tarihinin 11.07.2008 tarihi olduğu, dolayısıyla lehe aleyhe kanun tartışması yapılarak suç tarihine göre lehe kanuna göre hüküm kurulması gerektiği, buna göre eylemin münhasıran kendi kullanımı için ihtiyaç duyduğu esrarı elde etmek amacıyla kenevir ekme suçu olarak kabulü halinde lehe kanunun 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası olduğu, sanığın yargılama konusu eylemi için, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü

maddesinin beşinci fıkrasının son cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, aynı Kanun'un 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, 12 yıl olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suç tarihinden itibaren temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.12.2016 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 20.03.2021 tarihi arasında 4 yıl 2 ay 19 gün duran süre eklendiğinde 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenmekle yapılan incelemede;

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Bulundurmak Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasına Yer Olmadığı Kararı Yönünden;

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına yer olmadığı kararının; itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve 5271 sayılı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında 2313 sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kullanmak İçin Uyuşturucu veya Uyarıcı Bulundurmak Suçundan Kurulan Hükmün Açıklanmasına Yer Olmadığı Kararı Yönünden;

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.06.2024 tarihinde karar verildi.