Yargıtay 10. CD 2022/1409 E. 2024/16621 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/2320 E., 2021/2335 K.

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2020/18 Esas, 2020/119 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 13.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 16.06.2021 tarihli ve 2020/1101 Esas, 2021/943 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

C. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.09.2021 tarihli ve 2021/171 Esas, 2021/196 Karar sayılı kararı ile Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/219 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/219 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

D. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.09.2021 tarihli ve 2020/219 Esas, 2021/451 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 20 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Mahkeme kararında tutukluluk ve gözaltı sürelerinin gösterilmemesi, eksik ve yanılgılı gösterilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sübut kabul edilmemekle birlikte sanık lehine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olduğuna, 3. Tanıklar yeterince dinlenmeden, tanık

beyanlarındaki çelişki giderilmeksizin, tanıklar ile sanığın yüzleştirme işlemleri yapılmaksızın sanığa tanıklara soru sorma hakkı verilmeksizin savunma hakkı kısıtlanarak eksik inceleme ile varsayıma dayalı olarak sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna, 4. Keşif yapılmaksızın olay yerinde inceleme ve ölçüm yapılmaksızın google maps harita kroki ve koşulları oluşmadığı halde sanık aleyhinde 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanması sureti ile fazla ceza tayini usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5. 20.10.2019 tarihli ... ile ilgili eylemin hem araç içerisinde gerçekleştiğinin kabul edilmesi hem de sanık aleyhinde 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uygulaması ile fazla ceza tayin edildiği, 6. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini usul ve yasaya aykırı olduğuna, 7. Sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığına, 8. Amanullah Ochkume hakkında yeterli soruşturma yapılmadan eksik araştırma ile karar verildiğine, 9. Kanuni, yeterli ve yasal olmayan soyut ve matbu gerekçeyle sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet kararı verildiğine, 10. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 11. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine atılı eylemlere kalkıştığına dair savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediğine, 12. Sanık hakkında uyuşturucu madde ticaret yapma suçundan beraat kararı verilmesi, aksi halde ek savunma hakkı verilerek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan değerlendirme yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde; sanığın 20.10.2019, 23.10.2019 ve 11.11.2019 tarihlerinde üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinden bahisle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temel ceza tayin edilirken sanığın Isparta ilinde iken üzerinde ele geçen uyuşturucu madde miktarı dikkate alınarak asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle temel ceza tayin edildiği, hükmün sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın dosyadaki mevcut deliller itibarıyla İlk Derece Mahkemesinin maddi olayların gerçekleşme biçimine ilişkin kabulünü esas alarak ve değiştirmeden, dosyaya yeni bir delil ikame etme yoluna gidilmeden, İlk Derece Mahkemesinin temel ceza tayin şeklini isabetli bulmayarak sanığın zincirleme şekilde işlediği eylemlerden en ağır yaptırımı ön gören eylemin 20.10.2019 tarihli eylem olduğu, bu eylem gözetilerek temel ceza tayininde ele geçen madde miktarı ve maddenin niteliği de nazara alındığında alt hadden uzaklaşılmayı gerektirir bir durum bulunmadığından sanık aleyhine değerlendirme yapılarak temel cezanın teşdiden belirlenmesinin yasaya aykırı olması nedeniyle duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yaptığı inceleme neticesinde temel cezanın tayinini alt sınırdan belirlemek suretiyle İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek esastan

reddine dair kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla; Tebliğnamenin bu hususa yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasına, 43 üncü maddesinin uygulanmasının, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, 11.11.2019 tarihinde ele geçirilen uyuşturucu maddenin Amanullah isimli şahıs tarafından sanığa temin edildiği iddia edilmiş ise de; temel ceza tayininde sanığın 23.10.2019 tarihli eylemi dikkate alındığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin yasal koşulların oluşmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Gözaltı ve tutuklama tarihlerinin gerekçeli karar başlığında eksik gösterilmemesi,

2. Adli para cezasının ödenmemesi halinde infazı kısıtlar şekilde "ÖDENMEYEN PARA CEZASININ HAPİS CEZASINA ÇEVRİLECEĞİNİN VE İNFAZININ 5275 SAYILI KANUN'UN 106/3 MADDESİNE GÖRE YAPILACAĞININ" karar verilerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının,

3. İddianamelerin içeriğinde müsadereye konu edilmeyen Karaman Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2019/1557 sırasında kayıtlı 4 adet tabletlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Değerlendirilmiş; bu her üç hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

1. Gerekçeli karar başlığında tutuklama tarihinde yazılı 31.01.2020 ibaresinden önce "12.11.2019" ibaresinin ve tutuklama tarihinden önce gelmek üzere "Gözaltı tarihi: 11.11.2019" ibaresinin eklenilmesi,

2. Hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinin (b) paragrafının (ııı) fıkrasınınn hükümden tamamen çıkartılması ve yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenilmesi,

3. Hüküm fıkrasının 7 nci maddesinde yer alan "Adli Emanet memurluğunun 2019/1557 sırasında kayıtlı 4 gram tabletlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE" ibaresinin tamamen çıkartılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.