Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/245 E., 2022/352 K.

SUÇ: Kenevir ekme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Dicle Asliye Ceza Mahkemesinin 09.12.2015 tarihli ve 2015/111 Esas, 2015/150 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatına karar verilmiştir.

B. Dicle Asliye Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 01.06.2022 tarihli ve 2021/4452 Esas, 2022/7150 Karar sayılı kararı ile; "(...) sanığa atılı suçun sübut bulduğu gözetilmeden, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Dicle Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen temyiz incelemesine konu kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, dikili kenevirlerden elde edilecek esrarın kişisel kullanım miktarından fazla olacağı, sanığın eyleminin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması görevinin üst dereceli mahkemeye ait olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği nedeniyle hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; sanığa isnat edilen eylemin 2313 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen "esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme" suçunu mu yoksa ikinci cümlesinde düzenlenen "münhasıran kendi kullanımı için kenevir ekme" suçunu mu oluşturduğuna ilişkin delilleri tartışma ve takdir etme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken hüküm kurulmasına ilişkindir.

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle; yeterli delil bulunmadığından beraatına karar verilmesine ve ikinci kez mükerrirlik şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında karar tarihinin "28.12.2022" yerine "29.12.2022" şeklinde yazılması

Mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına yer verilmemiş ise de; bu maddenin uygulanmasıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, suçun niteliği belirlenirken kök sayısının tek başına belirleyici unsur olamayacağı, uzmanlık raporuna göre dikili halde ele geçen kenevirden elde edilebilecek esrar miktarı ile diğer delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği, dikili halde ele geçirilen kök sayısı ve uzmanlık raporunda belirtilen esaslara göre elde edilebilecek esrar miktarı ve sanığın savunmasının aksine başkaca da bir delil bulunmadığı dikkate alındığında eylemin 2313 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen "münhasıran kendi kullanımı için kenevir ekme" suçunu oluşturduğu, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmadığı anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiriler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dicle Asliye Ceza Mahkemesi kararında Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.