Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/103 E., 2021/270 K.

SUÇ: Kenevir ekme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.09.2015 tarihli ve 2015/6523 Esas, 2015/16359 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin son fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/583 Esas, 2015/703 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/583 Esas, 2015/703 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.06.2020 tarihli ve 2019/8438 Esas, 2020/2327 Karar sayılı kararı ile;

"Sanığın kullanımındaki tarlada dikili olarak ele geçirilen farklı boylarda toplam 49 kök kenevirden olgunlaştıklarında elde edilecek esrarın, kişisel kullanımı için gerekli miktardan çok fazla olacağı, Dairemizin genel uygulamalarına göre, ticari amaçla ekildiklerine ilişkin başka delil yoksa 20 köke kadar dikili kenevirin kişisel kullanım kapsamında ekildiğinin kabul edilebileceği dikkate alınarak, sanığın eyleminin 2313 sayılı Yasanın 23. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu mu yoksa aynı fıkranın 2. cümlesinde düzenlenen münhasıran kendi kullanımı için kenevir ekme suçunu mu oluşturduğuna ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 2313 sayılı Kanunun 23. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.09.2021 tarihli ve 2021/103 Esas 2021/270 Karar sayılı kararı ile sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Kolluk görevlilerinin ... Mahallesi, ... mevkiinde icra ettikleri önleyici kolluk devriyesi sırasında sanığın müştereklerinden olduğu 9x3 m ebatlarındaki bir tarlada boyları 32 cm ile 85 cm arasında değişen 49 kök kenevir bitkisi bulunduğunun tespit edildiği, numune olarak alınan 5 kök bitkinin yapılan kriminal incelemesinde net 78,4 gr esrar elde edilebileceğinin tespit edildiği ve sanığın atılı suçlamayı kabul etmediği olayda; 04.08.2015 tarihli krokiden de anlaşıldığı üzere sanığın evinin yanında bulunan, müşterek ortaklarından biri olduğu ve kendi kullanımındaki tarlada dikili olarak ele geçirilen farklı boylardaki toplam 49 kök kenevir bitkisi olgunlaştıktan sonra elde edilecek esrarın kişisel kullanım için gerekli miktardan fazla olduğu, bu suretle sanığın esrar elde etmek amacıyla kenevir ekimi yaptığının anlaşıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2015/583 Esas, 2015/703 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edildiği ve hükme yönelik aleyhe temyiz de bulunmaması nedeniyle bozma sonrası verilen cezanın önceki cezadan daha ağır olamayacağı ve bu durumun sanık yönünden 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usülü Kanunu'nun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/103 Esas, 2021/270 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322'nci maddesi gereği hükmün;

(2) nolu bendinin sonuna "1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasının 10 ay hapis üzerinden infazına'' cümlesinin yazılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.