Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci

maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2011 tarihli ve 2011/64 Esas, 2011/319 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2011 tarihli ve ve 2011/64 Esas, 2011/319 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.10.2020 tarihli ve 2017/5659 Esas, 2020/5952 Karar sayılı kararı ile;

Sanığın aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada beyanları ile kendi suçunu ve Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.11.2011 gün 2011/142 Esas ve 2011/7255 Karar sayılı ilamı ile uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan mahkûmiyetine karar verilen, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 01.03.2017 gün 2015/13676 esas ve 2017/446 karar sayılı ilamı ile hakkında verilen mahkûmiyet kararı onanan Hicran Kahyaoğlu’nun suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin 3 üncü fıkrasında öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/401 Esas, 2021/43 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis ve 660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Eksik inceleme yapıldığına,

4. Lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın üzerinde ele geçirilen esrarı satmak amacıyla bulundurduğuna dair ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle etkin pişmanlık hükümleri de uygulanmak suretiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/401 Esas, 2021/43 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2023 tarihinde karar verildi.