Karar Detayı

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2020/197 Esas, 2021/261 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/2230 Esas, 2021/2436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; Bölge Adliye Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 188 nci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının kaldırılmasına karar vermesi için 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşma açılarak delil değerlendirilmesi yapıldıktan sonra eylemlerin kabulüne göre hüküm kurulması gerektiği, kabulüne göre de sanığın başkalarına uyuşturucu madde verdiğinin tespit edilememiş olmasının nitelikli halin uygulanması bakımından gerekli olmadığının gözetilmemesi nedeniyle sanık hakkındaki hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Suçun nitelikli hallerinin uygulanmaması gerektiğine,

4. Delillerin hukuka aykırı olarak toplandığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

09.12.2019 günü kolluk görevlilerince yapılan çalışmalarda, uyuşturucu madde bağımlısı olduğu değerlendirilen dört kişinin yanına sanığın geldiği, montundan bir şey çıkarıp verdiğinin görülmesi üzerine görevlilerce yanlarına gidildiğinde üç kişinin kaçtığı, sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık Seher'in yakalandığı, sanığın üzerinden 3 adet şeffaf kilitli poşet içerisinde eroin ele geçtiği olayda; kriminal rapor, olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağı, tanık beyanları, bilirkişi raporlarıyla sanığın uyuşturucu madde satmaya çalışırken suçüstü yakalanması, eroinin satışa hazır paketlenmiş halde ele geçirilme şekli itibariyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği, suçun işlendiği yerin camiye 200 metreden yakın olduğu ve ele geçen uyuşturucu maddenin eroin olduğu gerekçesiyle cezanın alt sınırından uzaklaşılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince "... sanığın alıcı Seher'e nerede uyuşturucu vereceğinin tespit edilemediği, yakalama öncesi sanığın 3 kişiye ne verdiğinin tespit edilememiş olması nedeni ile TCK'nın 188/4 b. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı, sanık hakkındaki temel cezanın belirlenmesi sırasında teşdit nedenleri arasında bu maddede sayılan yerlere yakınlık da sayılmış ise de, diğer teşdit gerekçeleri ve buna göre belirlenen temel ceza dosya kapsamına uygun olduğundan, teşdit gerekçeleri arasında TCK'nın 188/4 b. maddesiyle ilgili ifadenin kullanılması sonuca etkili görülmemiş, uyuşturucu maddelerden bir kısmının eroin olması nedeniyle TCK'nın 188/4 a. maddesinin uygulanma koşulları bulunduğundan ve bu nedenle de cezasının yarı oranında arttırılmış olması karşısında netice cezanın değişmeyeceği, kararın bozulmasının gerekmediği, bu hukuka aykırılığın giderilmesi mümkün olmakla; Hükmün 1. bendinin 2. paragrafındaki "... ve suçun işlendiği yer ..." ve "... b ..." ibaresinin çıkarılması suretiyle" hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükmün hukuka uygun olarak toplanan delillere dayandığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2023 tarihli, 2022/10 97 Esas ve 2022/731 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, "...TCK’nın 188. maddesinin 3. fıkrasında sayılan fiillerden, ani ve tek hareket ile suçun işlendiği yerin tespitine uygun nitelikte olmayan “nakletme ve bulundurma” fiilleri yönünden aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca cezadan artırım yapılabilmesi için suç oluşturan bu eylemler bakımından, sanığın suç teşkil eden 'nakletme ve bulundurma' eylemleri ile suçun işlendiği yer arasında bir bağın kurulabilmesinin gerekli olduğu, bu bağın ise sanığın suçu işlediği yeri, suç teşkil eden nakletme veya bulundurma eylemleri için yeterli ve makul bir süre kullanması ve bunu gösterir birtakım davranışlarının tespit edilmesi gerektiği kabul edilmelidir."

Bu açıklamalar ışığında, dosya kapsamına göre sanığın üzerinde bulunan eroini satmak üzere Seher ile birlikte olan diğer 3 kişinin yanına geldiği, birlikteyken sanığın montundan çıkardığı uyuşturucu maddeyi vereceğinin görülmesi üzerine görevliler tarafından müdahale edilmesiyle 3 kişinin kaçtığı, Seher ile sanığın yakalandığı, yapılan keşif sonucunda tanzim edilen bilirkişi raporuna göre sanığın Seher ile diğerlerine satışa arz ettiği eroinle birlikte yakalandığı yerin camiye 200 metreden yakın olduğu, dolayısıyla 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanma koşulları bulunmasına karşın, Bölge Adliye Mahkemesince anılan bendin hükümden çıkarılması karşı temyiz olmadığından kazanılmış hakkı oluşturduğu, tüm dosya kapsamına göre diğer teşdit nedenlerinin cezanın alt sınır üzerinde belirlenmesi için yeterli olmadığı gözetilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/2230 Esas, 2021/2436 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.