Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2013 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin, 27.12.2013 tarihli ve 2013/1463 Esas, 2013/1313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiş, karar 27.01.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

C. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymaması ile yapılan yargılamada Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.05.2016 tarih, 2015/816 Esas, 2016/612 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

D. Kararın sanık tarafından temyizi ile Dairemizin 06.03.2023 tarih, 2020/18506 Esas, 2023/1806 Karar sayılı kararı ile dosya kapsamında arama kararına ilişkin araştırmanın olmaması, basit yargılama usulü uygulanmasının değerlendirilmesinde zorunluluk ve 5237 Sayılı Kanunun 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca araştırma yapılmaması nedenleri ile bozma kararı verilmiştir.

E. Bozma kararı sonrası yapılan yargılamada Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2023/208 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama görüşünü içeren tebliğname ile dosya tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri;

Temyiz ettiklerine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR (İlk derece mahkemesinin kabulüne göre)

"Suç tarihinde Gürselpaşa Mahallesi 75268 sokak üzerinde devriye gezen Yunus Timlerinin yapmış olduğu kontrollerde, sanığın sevk ve idaresindeki 01 LA 700 plakalı araç durdurularak yapılan kontrolde uyuşturucu maddenin ele geçirilerek el konulduğu olayla ilgili yürütülen soruşturma kapsamında açılan davada sanığın aşamalardaki ikrarı, toksikoloji raporu, tutanaklar ve Dairemizin 2021/18506 Esas 2023/1806 Karar sayılı ilamı dikkate alınarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde durumundan şüphelenilerek durdurulan, sanığın sevk ve idaresindeki 01 LA 700 plakalı araçta arama yapılmak istendiğinde sanığın poşet içerisindeki suça konu uyuşturucu maddeyi teslim ettiği, sanığın aracında ve üzerinde arama yapılması için önceden alınmış 5271 sayılı Kanunun 116 ncı, 117 nci ve 119 uncu maddelerine uygun şekilde verilmiş "adlî arama kararı" ya da "yazılı arama emri" veya suç tarihinde olay yeri ve zamanını kapsayan "önleme arama kararı” bulunmadığı, sanıkta ele geçen uyuşturucu maddenin hukuka aykırı yöntemle ele geçtiği, bu nedenle hukuka aykırı yöntemle elde edilen delile dayanılarak hükme esas alınıp mahkûm edilemeyeceği gözetilmeksizin karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2023 tarihli ve 2023/208 Esas, 2023/380 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.