Karar Detayı
Hukuk Asistanı ile Kararları Analiz Edin
Bu karara ve binlerce benzer karara sorunuzu sorun. Kaynak atıflı detaylı yanıtlar alın.
Karar Bilgileri
10. Ceza Dairesi
Yargıtay Kararı
2022/14239
2023/918
13 Şubat 2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci
maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.05.2015 tarihli ve 2015/88 Esas, 2015/812 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 Sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci ve 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13.05.2015 tarihli ve 2015/88 Esas, 2015/812 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli 2020/8984 Esas, 2021/4602 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 Sayılı Kanun 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca araştırma yapılmaması ve basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bozma sonrası yapılan yargılama ile Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 09.12.2021 tarihli, 2021/517 Esas, 2021/707 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca basit yargılama usulü uygulanarak 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
D. Sanığın hakkında verilen mahkûmiyet kararına itirazı ile dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01/04/2022 tarihli, 2022/67 Esas, 2022/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde Halkalı Merkez Mahallesi Kayısılık Sokakta emniyet görevlilerini gören sanığın yere bir madde fırlattığı, sanığın çevresinde yapılan aramada 2 adet kırmızı hap bulunduğu, ekspertiz raporuna göre söz konusu hapların uyuşturucu maddelerden uyarıcı özelliğe sahip MDMA (3,4 Metilendioksimetamfetamin) ve AMFETAMİN etken maddelerini içerdiğinin tespit edildiği, sanığın
savunmasında, suça konu uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla satın aldığını ve polisleri görünce yere attığını beyanla suçunu ikrar ettiği, böylelikle sanığın kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu işlediği sabit görülerek hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın tedbirin gereklerine uygun davranmaması ile hakkında adli para cezasına hükmedildiği, kararın sanık tarafından temyizi ile Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 08.04.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulması ile dosya tekrar ele alınarak sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanması ile mahkûmiyet kararı verildiği sanığın karara itirazı ile sanık hakkında 10 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın eylemi nedeniyle, bozma öncesi hükümde 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, 13.05.2015 tarihli hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.04.2021 tarihli bozma ilamı ile bozulduğunun anlaşılması karşısında: 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326 ncı maddesinin 4 üncü fıkrasında; "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz" şeklindeki düzenleme gereğince 13.05.2015 tarihli hükümle tayin edilen 6.000,00 TL adli para cezasının sonuç ceza açısından sanık bakımından kazanılmış hak olduğu gözetilmeden bozma sonrası yapılan yargılama sonucu 01.04.2022 tarihli hükümle, 10 ay hapis cezasına hükmedilmesinin kanuna aykırı olduğu tespit edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2022 tarihli ve 2022/67 Esas, 2022/125 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;
Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere “ancak aynı Kanunun 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 6.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, bozma öncesi karardaki gibi 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca para cezasının 1’er aylık sürelerle 20 eşit taksitle ödenmesine, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin sanığa ihtarına ” ibaresinin yazılması ve buna bağlı olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak, geri kalan fıkra numaralarının da bu duruma göre teselsül ettirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2023 tarihinde karar verildi.
10 Milyon+ Karar Arasında Arayın
Mahkeme, tarih, anahtar kelime ile filtreleyin. AI ile benzer kararları otomatik bulun.
Anahtar Kelimeler
Kaynak: karar_yargitay
Taranan Tarih: 25.01.2026 17:34:57