Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/435 E., 2023/26 K.

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2006 tarihli ve 2004/347 Esas, 2006/242 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.03.2015 tarihli ve 2009/6528 Esas, 2015/29100 Karar sayılı kararı ile;

"Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1 Sanıklar ...ve ...un ticaret amacıyla uyuşturucu madde temin etmesi için sanık ...ile anlaştıkları, bunun üzerine sanık ...'in diğer sanık ...'ten numune olarak aldığı esrarı getirirken ele geçirildiği, böylece fiilleri tamamlanmayan ve buna bağlı olarak “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçları “teşebbüs aşamasında” kalan sanıklar ...ve...hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2 Adli para cezalarının ve yargılama giderlerinin, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3 TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanıklarıın bu hakları kullanmaktan yoksunluğunun; (3) numaralı fıkra gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, (2) numaralı fıkra gereğince ise diğer haklar ve yetkiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi, "

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.11.2015 tarihli ve 2015/157 Esas, 2015/326 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci

maddesinin üçüncü fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 13.06.2022 tarihli ve 2021/10288 Esas, 2022/7678 Karar sayılı kararı ile;

"Bozmaya uyulduğu ancak,

1 CMK'nın 150/3. maddesi gereğince "alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmada ikinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihi itibarıyla sanıkların üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayininin gerekmediği, ancak 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK’nın 188/3. maddesinde yapılan değişiklikle hapis cezasının alt sınırının on yıl hapis cezası olarak değiştirildiği, sanık ...'un savunmasının alındığı 05.11.2015 tarihinde ve sanık ...'ın savunmasının alındığı 10.11.2015 tarihinde 6545 sayılı Kanun'un yürürlükte bulunduğu ve CMK’nın 150. maddesi uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun cezasının alt sınırı itibarıyla zorunlu müdafii tayinini gerektirdiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilerek sanıklar...ve Osman'ın savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre,

2 Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3 Sanıkların gözaltında geçirdikleri sürelerin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezalarından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, "

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/435 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci

fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

3. Zamanaşımı değerlendirmesinin yapılması gerektiğine,

4. Mahkeme kararının açık ve gerekçeli olmadığına,

5. Eksik araştırma ile karar verildiğine,

6. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine,

7. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

8. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

9. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

3. Mahkeme kararının açık ve gerekçeli olmadığına,

4. Adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine,

5. Mahkûmiyete yeterli somut delil bulunmadığına,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi ceza miktarı açısından lehe olsa da, zaman aşımı süresinin hesaplanmasında, lehe olan 765 sayılı Kanun’un 403 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve altıncı fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile 104 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği 15 yıllık dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 765 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesi uyarınca suçun işlendiği 11.08.2004 tarihinden, temyiz isteğinin incelendiği tarihe kadar 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 104 üncü maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen 15 yıllık dava zamanaşımı süresinin dolduğunun gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/435 Esas, 2023/26 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.