Karar Detayı

Yapay Zeka Destekli

Hukuk Asistanı ile Kararları Analiz Edin

Bu karara ve binlerce benzer karara sorunuzu sorun. Kaynak atıflı detaylı yanıtlar alın.

Ücretsiz Dene

Karar Bilgileri

Mahkeme

10. Ceza Dairesi

Daire / Kategori

Yargıtay Kararı

Esas No

2020/19089

Karar No

2023/3037

Karar Tarihi

4 Nisan 2023

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Sağlık için tehlikeli madde temin etme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: 1. Sanık, 2. Şikayetçi Bilal vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

  1. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; sağlık için tehlikeli madde temin etme suçunun 5237 sayılı Kanun'un (5237 sayılı Kanun) İkinci Kitabının "Topluma karşı suçlar" başlıklı Üçüncü Kısmının "Kamunun sağlığına karşı suçlar" başlığını taşıyan Üçüncü Bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikayetçi...in 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

  2. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde

yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanığın, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 11. Asliye Ceza Mahkemesini 03.03.2016 tarihli ve 2015/1136 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararı ile sanığın sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 194 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

  1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

  2. Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

  3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki Anayasa Mahkemesi iptal kararının dikkate alınmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde mağdurun sanığın işlettiği işyerine geldiği, daha sonra sanığın mağdura meyve suyu verdiği ve bu meyve suyunun içine bir miktar alkol kattığı, daha sonra olay yerine gelen tanık Suat' ın mağdurun içmiş olduğu votkayı tattığında içinde alkol olduğunu anladığı, bu şekilde sanığın yaşı 18'den küçük mağdura alkollü içki temin ederek üzerine atılı sağlık için tehlikeli madde temini suçunu işlediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Şikayetçi vekilinin temyiz istemi yönünden

Şikayetçinin 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığından temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.

B. Sanık hakkında kurulan hüküm yönünden

Çocuk Bilal ve Suat'ın beyanlarından sanığın çocuğa alkollü içki sattığının sabit olmasına karşın, çocuğun sağlığının tehlikeye sokulduğuna ilişkin bir tespit bulunmadığından, suça konu eylemin sanık lehine olan ve hüküm tarihinden önce 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun (4250 sayılı Kanun) 6487 sayılı Kanun'la değiştirilen 6 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla 7 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre, 18 yaşını doldurmamış kişilere alkollü içki satılması veya sunulması sonucunda çocuğun sağlığının tehlikeye sokulması halinde ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesine göre cezaya hükmolunacağı, eylemin çocuğun sağlığını tehlikeye sokmaması halinde ise aynı Kanun'un 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince münhasıran idari para cezası verileceği şeklinde yaptırıma bağlandığı, dolayısıyla sanığın sabit olan eyleminin idari para cezasını gerektirdiği anlaşıldığından, sanığın yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Şikayetçi vekilinin temyiz istemi yönünden

Sanığa yüklenen sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan doğrudan zarar görmeyen katılanın kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2015/1136 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sabit olan 4250 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi kapsamındaki eylemler nedeniyle uygulanabilecek idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında, aynı Kanun'un 20 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2023 tarihinde karar verildi.

10 Milyon+ Karar Arasında Arayın

Mahkeme, tarih, anahtar kelime ile filtreleyin. AI ile benzer kararları otomatik bulun.

Ücretsiz Başla

Anahtar Kelimeler

kararv.süreçreddineteminmaddetemyiztevdiinekararıncezasıtehlikelihukukîolgularsebeplerigerekçeolmadığınaidariverilmesineincelenenetmeiçinsağlıkbozulmasına

Kaynak: karar_yargitay

Taranan Tarih: 25.01.2026 17:19:33

Ücretsiz Üyelik

Profesyonel Hukuk AraçlarınaHemen Erişin

Ücretsiz üye olun, benzer kararları keşfedin, dosyaları indirin ve AI hukuk asistanı ile kararları analiz edin.

Gelişmiş Arama

10M+ karar arasında akıllı arama

AI Asistan

Kaynak atıflı hukuki cevaplar

İndirme

DOCX ve PDF formatında kaydet

Benzer Kararlar

AI ile otomatik eşleşen kararlar

Kredi kartı gerektirmez10M+ kararAnında erişim