Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/241 Esas, 2020/468 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 63 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2021/439 Esas, 2021/1004 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık eleştirilerek hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına yönelik İlk Derece Mahkemesince gösterilen gerekçenin hukuka aykırı olduğuna,

4. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

5. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

6. İş yeri sahibi Halit Kurt'un dinlenmemesi, olay yerinde keşif yapılmaması sebepleriyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığı hususunda istihbari bilgi edinilmesi üzerine bahse konu sokakta sanığın tanık E. Ç. ile buluştuğunun görüldüğü, yaya olarak takip eden kolluk görevlisinin tanığın sanığa para verdiğini, sanığın ise buruşturulmuş bir kağıt verdiğini yakın mesafeden görmesi üzerine tanığın durdurulduğu, üzerinde bulunan 1 adet gazete kağıdına sarılı daralı ağırlığı 1,25 gram uzmanlık raporuna göre sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 5F MDMB PICA etken maddesi içeren maddeyi kolluk görevlilerine teslim ettiği ve uyuşturucuyu az önce buluştuğu şahıstan aldığını şifai olarak beyan ettiği, akabinde diğer kolluk görevlileri vasıtasıyla sanığın durdurulduğu, yapılan kaba üst aramasında 1 adet şeffaf poşet içerisinde daralı ağırlığı 22 gram ve bir adet tütünle karışık 0,04 gram gelen uzmanlık raporuna göre sentetik kannabinoidler grubunda yer alan 5F MDMB PICA etken maddesi içeren maddenin ele geçirildiği olayda, E.'in kolluk görevlilerince alınan ifadesi, tutanak görevlilerinin beyanları, sanık ile tanık üzerinde ele geçen uyuşturucu maddelerin aynı türden olması, tanıkta ele geçen ve içinde uyuşturucu madde bulunan buruşturulmuş gazete kağıdı parçalarından sanık üzerinde de çok sayıda ele geçirilmesi nedenleriyle sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilerek; geçmiş hali, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, suç işleme hususundaki eğilimi gözönünde bulundurularak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanmamıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, iddianamede sanığın uyuşturucu maddeyi Erguvan Parkına 190 metre mesafede satmış olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında cezalandırılmasının talep edildiği, Mahkemenin yaptığı araştırmada Ataşehir Belediyesinin 27.03.2020 tarihli cevap yazısında, satış yerinin Esatpaşa Mahallesi Aile Sağlığı Merkezine 195 metre yürüme mesafesinde olduğunun bildirilmesi karşısında; bahsi geçen parkın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında tanımlanan yerlerden olmamakla birlikte, soruşturma aşamasında tespit edilmeyen ancak madde kapsamında değerlendirilebilecek başkaca bir yerin, kovuşturma aşamasında tespit edilmiş olması ve iddianame kapsamında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının da talep edilmesi nedeniyle bu hususta mahkemece keşif yapılarak, bu durumun belirlenmesi halinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentlerine aykırılık oluşturabileceği, bu durumda sanık hakkında Yargıtay 20. Ceza Dairesinin 15.12.2016 gün ve 2016/2518 Esas, 2016/5922 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi birden fazla nitelikli halin gerçekleşeceği dikkate alınarak; aynı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekeceği halde, bu hususta araştırma yapılmaması hukuka aykırı bulunup aleyhe istinaf olmadığından eleştirilerek hükümde eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2021/439 Esas, 2021/1004 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.