Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli ve 2013/277 Esas, 2015/38 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2015 tarihli ve 2013/277 E., 2015/38 K. sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.09.2020 tarihli ve 2020/5609 Esas, 2020/4387 Karar sayılı kararı ile;

".........2 Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, sanık ...’ın 12/04/2013 tarihli eylemi sabit ise de, 20/01/2013 tarihinde, hakkında ayrıca yargılama yapılan ve mahkumiyet hükmü verilen...’da ele geçen uyuşturucu madde ile ilgisi olduğuna ya da sanıklar ...ve .....’un eylemlerine iştirak ettiğine dair, savunmasının aksine kuşku sınırlarını aşan kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden TCK'nın 43. maddesinde öngörülen "zincirleme suç" hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/400 E., 2020/447 K. sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis ve 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Aramanın hukuka aykırı olduğuna,

2. Suçu konu uyuşturucu maddenin kullanım sınırlarında kaldığına,

3. Eksik araştırma yapıldığına,

4. Kesin delil bulunmadığına,

5. Alt sınırdan yeterli gerekçe belirtilmeden uzaklaşıldığına,

6. Gerekçenin yetersiz olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İletişimin tespiti çözüm tutanaklarına göre, hakkında ek karar ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilen Heval'in Diyarbakır'dan İzmir'e uyuşturucu madde getireceğinin tespit edilmesi üzerine suç tarihinde alınan tertibat neticesinde adı geçenin esrar ile yakalandığı, sanık ile Heval arasındaki telefon görüşmeleri içeriği ve tüm dosya kapsamına göre suça konu uyuşturucu maddenin sanık tarafından temin edildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında, "28.10.2020" olan karar tarihi "18.02.2015" olarak gösterilmiş ise de, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, soruşturma ve kovuşturma aşamasında yeterli araştırmanın yapıldığı

anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranıldığı değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/400 Esas, 2020/447 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün;

Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmına, "12 eşit taksitte sanıktan tahsiline" ibaresinden sonra gelmek üzere “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.03.2023 tarihinde karar verildi.