Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇLAR: 1. Kenevir ekme, 2. Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kenevir ekme suçundan hükmolunan "5 yıl " hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı tespit edilmiştir

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2021 tarihli ve 2020/359 Esas, 2021/125 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 11 yıl hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanığın kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesinin 5 inci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 5 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 05.05.2021 tarihli ve 2021/560 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık tarafından ekim yapılmayan alanda ele geçen kenevirlerin de sanık tarafından ekilmiş gibi değerlendirildiğine ve bu hususta sanığın beyanının alınmadığına,

2. Kurumaya bırakılmış halde ele geçen kenevirin ağırlığı hususunda tereddüt olduğuna,

3. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

5. Tekerrür şartlarının oluşmadığına,

6. Uyuşturucu madde satma ve sağlama eylemleri gerçekleşmediğinden, ceza verilmesinin yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İhbar üzerine sanığa ait ikametin bahçesinde yapılan aramada dikili halde 558 kök kenevir ile kriminal rapora göre kurumaya bırakılmış halde 6722,4 gram esrar ihtiva eden kenevir ele geçirilen olayda:

Sanığın ikrarı, ele geçirilen esrar ve kök miktarının kişisel kullanım sınırının çok üzerinde olması, ele geçirilen kenevirlerin tam yetişmesi halinde elde edilecek uyuşturucu miktarı, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair ihbar bulunması, kenevir ekili alanın gizlenmiş olması dikkate alındığında ticari amaçla esrar elde etmek amacıyla hint keneviri bitkisi yetiştirildiği kabul edilerek uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olduğu gerekçesiyle sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. ''Kenevir Ekme'' suçundan kurulan hüküm yönünden:

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın

temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. "Uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hüküm yönünden:

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, her ne kadar sanık tarafından ekim yapılmayan alandaki dikili kenevirlerin de sanık tarafından ekilmiş gibi kabul edildiği iddia edilmiş ise de sanığın suça konu dikili kenevirlerin kendisi tarafından ekim ve bakımının yapıldığına dair ikrarının olması ve de suça konu kurumaya bırakılmış kenevirden elde edilecek esrar miktarının uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sübutu için belirleyici ve yeterli olduğu, sanığın uyuşturucu madde satma ve sağlama eylemi söz konusu olmamakla birlikte 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen seçimlik hareketlerden "ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurma" eyleminin sabit olduğu, sanığın suça konu uyuşturucu maddeleri satacağını beyan ettiği Ramazan Kör'ün gerçek kimliğinin ... olduğu ve bu şahıs hakkında sanığın aleyhe beyanı dışında delil bulunmadığı, sanığın diğer suç ortaklarının yakalanmasında hizmet ve yardımının bulunmadığı, bu bağlamda 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma şartlarının gerçekleşmediği, tekerrür şartlarının gerçekleştiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

1. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 inci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı,

2. Tekerrüre esas alınan ilam belirtilirken "Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesi" yerine hatalı olarak "Silifke 4. Ağır Ceza Mahkemesi" yazıldığı,

Değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi

yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 05.05.2021 tarihli ve 2021/560 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

A. Hüküm fıkrasının, sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına "...geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi,

B. Tekerrüre ilişkin hüküm fıkrasından "Silifke 4. Ağır Ceza Mahkemesi" ibaresi çıkarılarak yerine "Silifke 4. Asliye Ceza Mahkemesi" ibaresinin yazılması,

Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Silifke Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.