Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesi hükmünün eleştirilip, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hakkı ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02/10/2020 tarihli ve 2019/351 Esas, 2020/220 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 16 yıl 3 ay hapis ve 40.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 21/12/2020 tarihli ve 2020/2014 Esas, 2020/413 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Üzerinde eroin ile yakalanan tanık ...'ın beyanı üzerine sanığın evinde yapılan aramada 42 pakette toplam 5313 gr, eroin (179, 845 gr) ve 6 ** MAM** (87, 664 gr) içeren maddenin ele geçtiği; tanık beyanı, parmak izi incelemesine dair rapor, sanığın ikrarı, olay tutanağı ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle, kastının ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak temel ceza belirlenmek suretiyle cezalandırılmasına ve şartları oluşmadığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi ile ilgili yapılan yasal değişikliğin gözetilmemesi eleştirilip, gün para cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama fıkrasının gösterilmemesi ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen tanık ...'da ele geçen paranın ilgiliye iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi nedenleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü bu hususlar yönünden düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, tanık ...'a, eroin ve 6 MAM içeren madde sattığı ve evinde yapılan aramada kullanım sınırlarını aşan miktarda eroin ve 6 ** MAM** içeren madde ele geçirildiği, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunmadığı anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 21/12/2020 tarihli ve 2020/2014 Esas, 2020/413 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12/01/2023 tarihinde karar verildi.