Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak,

kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak

HÜKÜM: Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanunla değişik 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul (Kapatılan) 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2014/53 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, kolluk kuvvetlerinin Cumhuriyet savcısının talimatı üzerine tutanak tutmalarında aykırılık bulunmadığına, hırsızlık ihbarı üzerine takip edilen aracı bırakıp kaçan sanığın suç üstü hali ile üst aramasında üzerinden uyuşturucu madde çıkması ve tevilli ikrarının delil olarak kabul edilmediğine, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi yerine (a) bendinden karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın üst aramasının yapılması için önceden alınmış bir adli arama kararı olmadığı, Yargıtay kararları gözetildiğinde suça konu maddenin hukuka aykırı yöntemle ele geçtiği bu nedenle ikrar olsa bile hükme esas alınamayacağı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

24.09.2011 tarihli olay tutanağına göre; villada hırsızlık yapıldığı anonsu üzerine olay yerinde yapılan çalışmada, olaya karıştığı tespit edilen .... plakalı aracın dur ihtarına uymaması üzerine kovalanmaya başladığı, ekip otosuna çarpmasına rağmen kaçmaya devam ettiği, yol çalışması alanına gelen aracın çalışır vaziyette bırakılarak şahısların yaya olarak kaçmaya devam ettiği, sanığın dere yatağındaki köprü altında saklanırken yakalandığı, yapılan üst aramasında bir çift altın küpe ve uyuşturucu madde ele geçirildiği olayda, 5271 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin (j) bendi, Polis Vazife ve Selâhiyet Kanunu'nun Ek 6 ncı maddesi ile Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliğinin 8 inci maddesinin (f) bendindeki "suçüstü" halinde karar alınmadan arama yapılabileceğine dair düzenlemeler

birlikte değerlendirildiğinde, olayımızda sanığın suçüstü üzerine aranması konusunda ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan suç konusu maddelerin ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği, uyuşturucunun ele geçirilmesine yönelik işlemlerin hukuka uygun olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul (Kapatılan) 67. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.03.2016 tarihli ve 2014/53 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.