Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2020 tarihli ve 2020/195 Esas, 2020/215 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi, 63 üncü maddesi ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadere hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarih ve 2020/830 Esas, 2021/776 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükme yönelik temyiz talebinin esastan reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

5. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü ihbar üzerine fiziki takip yapan kolluk görevlilerinin sanık ...'ın, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesi gereğince ayrı soruşturma yapılan ...'a bir şey verdiğini görmeleri üzerine ...'ın kolluk görevlilerini fark ederek verilen maddeyi ağzına alıp tükürdüğü, maddenin incelenmesinde daralı ağırlığı 0,30 gram eroin maddesi olduğunun değerlendirildiği, sanığın evinde yapılan aramada 0,45, 3,1 ve 5,6 gram ağırlıklarında eroin maddesi ile ...'ın çiğneyip tükürdüğü maddenin sarılı olduğu alüminyum folyo parçası ile aynı özellikte alüminyum folyo parçasının ve uyuşturucu paketlemede kullanıldığı değerlendirilen 4 adet beyaz kağıt parçasının ele geçirildiği, kriminal rapora göre net 6,2 gram ağırlığındaki maddenin %6 oranında 0,372 gram eroin ile 2313 sayılı Yasa kapsamında bulunmayan kafein ve parasetamol içerdiğinin, ...'ın kovuşturma aşamasında üzerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanığın kendisine parasız olarak verdiğini beyan ettiği, tutanak görevlilerinin de tutanak içeriğini doğruladıkları, her ne kadar sanık suçlamaları kabul etmemiş ise de; aşamalarda alınan savunmalarında tanıkta yakalanan eroin maddesini ücretsiz olarak verdiğini tevil yollu ikrar ettiği, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında sayılan seçimlik hareketlerden "başkalarına veren" kişinin de cezalandırılacağı açıkça belirtildiğinden sanığın karşılığında para almadığına ilişkin savunmasına itibar edilmeden sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer, zaman ve ele geçen uyuşturucu maddenin miktarı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmadan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Arama, 5271 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesine aykırı şekilde yapıldığından sanığın ikametinde ele geçirilen uyuşturucu maddeler değerlendirme dışında tutulmuştur.

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca

taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının, hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.04.2021 tarihli ve 2020/830 Esas, 2021/776 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,

Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “... geri kalan miktarın tamamının bir defada tahsil edileceği hususunun ihtarına, (ihtar edildi)” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.