Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.01.2015 tarihli ve 2014/341 Esas, 2015/12 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

B. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2015/269 Esas, 2015/462 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 1.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2015 tarihli ve 2014/341 Esas, 2015/12 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.06.2022 tarihli ve 2020/7416 Esas, 2022/8054 Karar sayılı kararı ile;

" UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede sanığın; Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarih, 2014/323 esas ve 2015/49 karar sayılı dosyasında, suç tarihi 03.07.2014 ve iddianame tarihi 08.07.2014 olan uyuşturucu madde ticareti yapma suçu nedeniyle, yargılamasının yapılarak cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın Dairemizin 30.06.2020 tarih, 2019/3133 esas ve 2020/3591 karar sayısı ile onanarak kesinleştiği,yine birlikte incelenen Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 14.10.2015 tarihli 2015/269 esas ve 2015/462 karar sayılı dosyasında ise suç tarihinin 27.06.2014 olduğu ve 10.02.2015 tarihli iddianame ile dava açıldığı mahkûmiyet kararı verildiği yine temyize konu bu dosyada ise sanık hakkında 31.05.2014 tarihli eylemi nedeniyle 05.11.2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı, suç tarihleri ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesintinin bulunmadığı anlaşılmakla, belirtilen dosyaların aslı veya onaylı örnekleri de bu dosya içine konularak her üç dosyadaki tüm deliller birlikte incelenip, eylemlerin tek suç, üç ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra, zincirleme suç oluşturduğunun kabul edilmesi durumunda; ağır sonuç doğuran suç esas alınarak belirlenecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılması ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç, cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunması", aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2023 tarihli ve 2022/300 Esas, 2023/113 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl 5 ay 20 gün hapis ve 3 gün adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delillerin mahkûmiyet için yeterli olmadığına

2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

31.05.2014 tarihinde durdurulan sanığın polisleri görünce 10 adet MDMA içeren hapları yere attığı yine 27.06.2014 tarihli eylemde ise daralı iki gram kenevir bitkisini gizli soruşturmacıya verdiği her iki eylem arasında hukuki ve fiili kesinti bulunmadığından 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Temel cezanın daha ağır sonuç doğurduğu için kesinleşen Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2015 tarihli ve 2014/323 Esas, 2015/49 Karar sayılı kararı üzerinden hesaplanarak daha sonra arttırım ve indirim maddelerinin uygulanıp sonuç cezanın tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçların sübutuna ilişkin takdirinde yukarıdaki eleştiri dışında bir

isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2023 tarihli 2022/300 esas ve 2023/113 karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.